Hilal
@hilalbasut
kaçmaya çalıştığım cehennem,içimde
•Mecrûh :):
Hukuk
2005
488 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Şeker Portakalı, Güneşi Uyandıralım'dan sonra serinin son kitabı Delifişek...
Zezé artık serseri ve özgür ruhlu bir genç...
Şeker Portakalı'nın devamı olmasından ötürü yüksek beklentilerle başlayıp bitirdiğim bir kitap. Fakat beklentilerimi karşılamadığını belirtmeliyim. Yine de serinin tamamlanması adına okunmasını tavsiye edebilirim.
Keyifli okumalar...
Reklam
Şeker Portakalı
"Şeker Portakalı" eserini henüz on bir yaşındayken Türkçe öğretmenim hediye etmişti. Bugün üzerinden altı sene geçtiği hâlde her okuyuşumda yüreğimde aynı sızıyı hisseder, Zezé'yle aynı acıyı paylaşırım.
Hayatın gerçek yüzüyle çok erken tanışan, yoksulluğun pençesinde geçinmeye çalışan zavallı bir ailenin, haylaz bir o kadar da ince düşünceli çocuğu Zezé...
Yaptığı yaramazlıklar sebebiyle çok fazla dayak yiyen bir çocuk ve ailesi dövmeyi alışkanlık hâline getirmiş âdeta. Bir yerden sonra ailesinin Zezé'yi çok sık dövmesinin altında psikolojik sebeplerin yattığını düşündüm. Sırtlarındaki yoksulluğun izi geçmez yükü, bunun getirdiği geçim derdi, çok uzun saatler boyunca çalışması gereken anne, abla ve işsiz olması sebebiyle söylenilen her sözü aşağılayıcı bir hakaretmiş gibi algılayan baba... Sonuç ise Zezé'nin her seferinde çok ağır dayaklar yemesi...
Şans bu ya; başta düşman bellediği Manuel Valadares ile yani sonradan en kıymetli varlığı olacak sevgili "Portuga"sı ile tanışır. Bir anda hayatı güzelleşir...
Ve şanssızlık bu ya; sevgili "Portuga"sını çok zamansız ve büyük bir hüzünle kaybeder. O kadar ki ailesi ve çevresindekiler daha tam olarak neye üzüldüğünü bile bilmeden yaşadığı şok sebebiyle öleceğini düşünür ve Zezé'ye iyi davranmaya başlarlar. Fakat artık ne önemi var ? Hayatınızdan bütün mutlulukların, umutların, hayallerin alındığını düşünün...
Kitaptan bir alıntı:
"Tanrım! Hayatta neden birileri hep bunca çile çekmek zorunda?"
Sadece küçük bir çocuğun serzeniş dolu yaşantısına bakarak bile dünyanın adil bir yer olmadığına kanaat getirebiliriz. Keşke çocukluğunu yaşayamayan bütün çocukların hayatına şefkatle dokunacak bir Portuga'sı olsa ve hiç ölmese...
Kitaptan bir alıntı:
"Çünkü şefkat olmayınca hayatın pek değeri kalmıyor..."
Şüphesiz hayatımın
"Huzur", Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ikinci dünya savaşı sırasında toplumun huzur ve huzursuzluklarını felsefi bir bakış açısıyla ele aldığı romanıdır. Eserin ana konusu olan Mümtaz ve Nuran'ın aşkı, karakterlerin kendi iç huzurunu yakalama çabasının yanı sıra sosyal sınamalardan da geçmektedir. Geriye dönüş tekniğiyle bir günlük zaman dilimi bir yıl önceki olaylarla o gün arasında bağlantı kurulmasını sağlamıştır. Sürekli bir arayış içinde olan karakterlerin iç dünyasının detaylı olarak anlatıldığı romanda hâkim temalar "aşk" ve "huzursuzluk"tur. Türk edebiyatının başyapıtlarından olma sebebini, okuduktan ve Ahmet Hamdi'nin düşüncelerine eşlik ettikten sonra anlıyoruz. Keyifli okumalar :)
