Bir an için başımı kaldırır, etraftaki telâşlı, koşuşturmalı, hep bir şeylere yetişmeye çalışan kalabalığa bakardım. Haklarında bir şey bilmezdim ama kesin olan tek bir şey var olurdu:
“Bunların hepsi bir gün ölecek.”
Orhan Pamuk okumak geldi içinden. Daha önce okumuş ve çok beğendiğimi hatırlamış olduğum
Beyaz Kale yi görünce tekrar okumak geldi içimden, iyi ki de tekrar okumuşum.
Postmodernizmin ilk örneklerinden olan bu romanda Doğu ile Batı, Hoca ile Venedikli köle içiçe geçmiş durumda. Okurken kafam sürekli kitabın sonu ile ilgili İpuçları aradı. Çünkü bu kadar benzer olabilir miydi gerçekten iki farklı kişi ? Bir de “ben kimim” üzerine bir muhabbet var ki kitapta kafam bir ara yandı.
Ama sonunda tahmin ettiğim gibi bir şizofreni hikayesi ile karşılaşmadım. (Açıkçası ben böyle bir hikaye beklemiştim). Ama kesinlikle bu bile çok başarılı bir son. Zira ters köşe, herkes gibi düşünmemiş yazarımız. Gerçekten çok zekice bence.
Tavsiye listemde olucak bir kitap oldu. Özellikle Orhan Pamuk okumaya mesafeli olanlara ilk bu kitabı önerebilirim.
İyi okumalar.
Beyaz KaleOrhan Pamuk · Yapı Kredi Yayınları · 202311,2bin okunma