Hilal
@hilaldm
142 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
—Spoiler—
Kitap okuma arayışındayken bir anda 
Orhan Pamuk okumak geldi içinden. Daha önce okumuş ve çok beğendiğimi hatırlamış olduğum 
Beyaz Kale yi görünce tekrar okumak geldi içimden, iyi ki de tekrar okumuşum.
Postmodernizmin ilk örneklerinden olan bu romanda Doğu ile Batı, Hoca ile Venedikli köle içiçe geçmiş durumda. Okurken kafam sürekli kitabın sonu ile ilgili İpuçları aradı. Çünkü bu kadar benzer olabilir miydi gerçekten iki farklı kişi ? Bir de “ben kimim” üzerine bir muhabbet var ki kitapta kafam bir ara yandı.
Ama sonunda tahmin ettiğim gibi bir şizofreni hikayesi ile karşılaşmadım. (Açıkçası ben böyle bir hikaye beklemiştim). Ama kesinlikle bu bile çok başarılı bir son. Zira ters köşe, herkes gibi düşünmemiş yazarımız. Gerçekten çok zekice bence.
Tavsiye listemde olucak bir kitap oldu. Özellikle Orhan Pamuk okumaya mesafeli olanlara ilk bu kitabı önerebilirim.
İyi okumalar.
Orhan Pamuk okumak geldi içinden. Daha önce okumuş ve çok beğendiğimi hatırlamış olduğum Beyaz Kale yi görünce tekrar okumak geldi içimden, iyi ki de tekrar okumuşum.
Postmodernizmin ilk örneklerinden olan bu romanda Doğu ile Batı, Hoca ile Venedikli köle içiçe geçmiş durumda. Okurken kafam sürekli kitabın sonu ile ilgili İpuçları aradı. Çünkü bu kadar benzer olabilir miydi gerçekten iki farklı kişi ? Bir de “ben kimim” üzerine bir muhabbet var ki kitapta kafam bir ara yandı.
Ama sonunda tahmin ettiğim gibi bir şizofreni hikayesi ile karşılaşmadım. (Açıkçası ben böyle bir hikaye beklemiştim). Ama kesinlikle bu bile çok başarılı bir son. Zira ters köşe, herkes gibi düşünmemiş yazarımız. Gerçekten çok zekice bence.
Tavsiye listemde olucak bir kitap oldu. Özellikle Orhan Pamuk okumaya mesafeli olanlara ilk bu kitabı önerebilirim.
İyi okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Linç yemeyeceksem eğer, çok abartıldığını düşündüğüm bir kitap. Öncelikle okuması çok zor. Hem içerik/konu itibariyle hem de uslup/yazım tarzı itibariyle. Bence, noktalama işaretlerini istediğimiz gibi kullanınca kendimize özgü bir yazım tarzı yaratmış olmuyoruz; noktalama işaretlerine uymamış oluyoruz !
Konu olarak da evet bir anda dünyaya bir körlük gelse neler yaşanabileceğini anlatmakta fakat yine de bir okuyucu olarak kitabın sonlarında, bu körlük neyden kaynaklandı ? Ne oldu da bir anda sona erdi ? Bir kişinin bağışıklığının olmasının sebebi neydi? Gibi sorulara bir cevap aradım ama cevap yoktu.bu yönden bana biraz eksik geld
Onun dışında karakterlerinin hiç isimlerinin olmaması dikkatimi çekti. karakterler yalnızca doktor, doktorun karısı, birinci kör gibi sıfatlar üzerinden tanımlanmış
Her ne kadar kitabın, biz günümüzdeki insanların baktığı ama görmediği mesajı üzerine yazıldığını bazı yerlerde okumuş olsam da bunun biraz zorlama bir yorum olabileceğini düşünüyorum. Çünkü kitapta bunun böyle olduğuna dair çok felsefik çıkarımlar bulamadım. Daha çok aniden kör kalan ve bir akıl hastanesine kapatılan insanların yemek bulma ve hayatta kalma mücadelesini okuyorsunuz.
Evet böyle bir olay yaşansa korkunç olurdu, aynı bu kitapta anlatıldığı kadar korkunç, ve okurken bu korkuyu hissediyoruz sanki yaşıyor gibi. Ama dediğim gibi bu kitap kesinlikle okuması zor ve bana göre biraz abartılmış bir kitap olarak geldi. Belki bu kadar abartılmış ve bu kadar göz önünde olan bir kitap olmasaydı beklentim ve yorumumda ona göre olacaktı.
İyi okumalar.
Tam anlamıyla bir “şaheser” okudum. Zaten kitabın yazarı John Steinbeck 
John Steinbeck de eseri hakkında “hep bu kitabı yazmak istedim, bu kitabı yazabilmek için çalıştım, bu kitabı yazabilmek için dua ettim.” demiştir.
Kitap adeta bir kaç ciltlik bir seri olabilecek kadar kapsamlı ama bir o kadar da elden bırakılmayacak derecede sürükleyici. Adeta, ana kahramanları olan Trask ve Hamilton ailelerinin hayatını çocukluğundan ölümüne kadar bir film gibi izliyorsunuz hissi yaratıyor.
Kitapta çok derin konular olmakla birlikte, temel olarak Habil ile Kabil arasındaki iyilik kötülük mücadelesini; önce iki kardeş Charles ile Adam arasındaki kendini babalarına (yani Tanrıya) sevdirme, kabul ettirme üzerinden daha sonra da Adam’ın çocukları Aron ve Cal arasındaki ‘kabul görme’ üzerinden hayatın içine katıyor. Üstelik bunu göze soka soka değil de okuduktan sonra bir puzzle gibi oturacak şekilde anlatmış olması en güzeli. Kitabı bitirdiğinizde farkediyorsunuz ki her iki kardeşlerden biri de Kabilin kaderini yaşıyor biri Habilin.
Ayrıca kitapta daha anlatılacak çok derinlik var. Mesela “timşel” meselesi. Ama hepsini burada anlatıp uzatmak istemiyorum.
Özetle; roman okumak gibi bir alışkanlığınız varsa, mutlaka bu kitabı geç kalmadan okuduklarınız arasına katmalısınız.
John Steinbeck de eseri hakkında “hep bu kitabı yazmak istedim, bu kitabı yazabilmek için çalıştım, bu kitabı yazabilmek için dua ettim.” demiştir.
Kitap adeta bir kaç ciltlik bir seri olabilecek kadar kapsamlı ama bir o kadar da elden bırakılmayacak derecede sürükleyici. Adeta, ana kahramanları olan Trask ve Hamilton ailelerinin hayatını çocukluğundan ölümüne kadar bir film gibi izliyorsunuz hissi yaratıyor.
Kitapta çok derin konular olmakla birlikte, temel olarak Habil ile Kabil arasındaki iyilik kötülük mücadelesini; önce iki kardeş Charles ile Adam arasındaki kendini babalarına (yani Tanrıya) sevdirme, kabul ettirme üzerinden daha sonra da Adam’ın çocukları Aron ve Cal arasındaki ‘kabul görme’ üzerinden hayatın içine katıyor. Üstelik bunu göze soka soka değil de okuduktan sonra bir puzzle gibi oturacak şekilde anlatmış olması en güzeli. Kitabı bitirdiğinizde farkediyorsunuz ki her iki kardeşlerden biri de Kabilin kaderini yaşıyor biri Habilin.
Ayrıca kitapta daha anlatılacak çok derinlik var. Mesela “timşel” meselesi. Ama hepsini burada anlatıp uzatmak istemiyorum.
Özetle; roman okumak gibi bir alışkanlığınız varsa, mutlaka bu kitabı geç kalmadan okuduklarınız arasına katmalısınız.
Kitabın konusu oldukça ilgi çekici. Özellikle sonlarına doğru çok duygusallaştığımı söyleyebilirim. Kitaptaki sürecin aslında bir hayat yolculuğu olduğu izlenimini oluşturdu bende. İlk bebeklik çağımız, sonra olgunluk ve en son yine yaşlılıkla gelen o bebekleşme hali... Yani aslında hepimiz aynı süreçten farklı bir şekilde de olsa geçiyoruz.
Sonuç olarak güzel, fırsat verilmesi gereken bir romandı. İyi okumalar.
Kitapta yavaşlamak üzerine daha fazla içerik olur diye düşünmüştüm. Çünkü gerçekten yavaşlamaya ihtiyacımız var. Oysa sadece az diyebileceğimiz ilk kısımları bununla ilgili, daha çok hızlı davranmamızı gerektiren modern çağımızdan, teknolojiden vs. dert yanılmış. Her söylediği çok haklı kesinlikle. Fakat zaten benim gibi hem yolla beraber 11 saat mesai yapan hem ev kadını olmaya çalışan bizlerin her gün sitem ettiği konular bunlar. Yani arkadaşlarımla dertleşiyormuşum gibi geldi. Oysa bu kitaptan daha fazlasını bekler ve istedim.
Aile ile ilgili bölüm iyiydi, bilmediğim bir çok şeyi okuma fırsatı buldum. Baba - oğul ilişkisi üzerine özellikle.
