Hilâl

Hilâl
@hilalec
Düştüm oyalandığım kayalıklardan.
19 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
...çünkü rüzgârlar her zaman her şeyi bilirler. Dünyayı dolaşıp dururlar ama ne doğum ne de ölüm yerleri vardır.
Edebiyat
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölümler çekiyor ruhumuzu Çekip sarıyor ezelden bir dostu sarmalar gibi Sıcacık, ama bir kadar soğuk bir kucaklayış bu Soğuk ama bir o kadar da bizden bir kucaklayış bu Yersiz ve zamansız ve kaçınılmaz bir kucaklayış Bir o kadar da yerli ve zamanlı ama yine de kaçınılmaz bir kucaklayış Aydınlık, bir o kadar da karanlık kucaklayış. Hayat ve ölüm kadar zıt, Hayat ve ölüm kadar eş. Zıtlıkların kucaklayışı. •H.E.
Şiir
Bir kar yağışının özlemi doluyor yüreğime Eski zamanın topraklarına sızmış kar tanelerini arıyor yüreğim Nerede, nasıl bulacağını bilmeden. Sahi, ne güzel bir kar yağışıydı o? Kapkaranlık geceye düşen beyaz düğünler, Beyaz düğünlerin arasından geçen sonsuz şiirler. Sonsuz şiirler okunurdu o karlı gecelerde. Ben karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmadım, Ben karlı bir gece vakti, düşen beyaz düğünlerin arasındaki şiirlerle uyandırıldım. Hasretle arıyorum karlı gecenin şiirlerini, Bulabilecek miyim? Belirsiz. Ama aramak, yolda olmak. Sonu uçurumlara çıkan yollarda olmak. Yine de sonsuz şiirlerin şairine kavuşmayı arzulamak... Ne garip düşler bunlar böyle... (H.E.)
Şiir
"Geceye hapsolmuş bir Ben'lik" Geceden çıkmaya çalıştıkça gecenin karanlığına, karasına Bulanmış Ben'lik. Şimdi üzerinde, öldürdüklerinin kanları var! Bu ne vahşet! Kimin bunca kan? Sadece papatya kanları değil, papatyayı getirenin de kanı var... Hatta Bahar getirenlerin kanları da... Benliğim! Nolur öldürme Baharları... Her Bahar'da ortaya çıkıp yapma meşhur katliamını. Dur artık, yalvarırım... Yoksa ben de öleceğim, Sen de... Kendine kıyma, bu bir intihar girişimi! Bırak tankını, tüfeğini... Hedeften çekil! Ölmeyelim... •H.E. (09.02.22)
Edebiyat
İster hayatımız, ister ekin tarlalarımız olsun, sahip olduğumuz şeyleri yitirmekten korkarız. Ama hayat hikayemiz ile dünya tarihinin aynı El tarafından yazılmış olduğunu anladığımız zaman, bunu anlar anlamaz, bu korku uçup gider.
Edebiyat