"Hayatımızın belli bir ânında, yaşamımızın denetimini elimizden kaçırırız ve bunun sonucu olarak hayatımızın denetimi yazgının eline geçer. Dünyanın en büyük yalanı budur."
Reklam
Öğleden önce içim kıpır kıpırdı, o kadar mutluydum ki! Oysa şimdi yine kara düşünceler, hüzün, yürek sızısı...
Ah başıma neler gelecek acaba? Alnıma ne yazılı? Böyle bir belirsizlikte olmak, bir geleceğe sahip olmamak çok ağır, ileride başıma ne geleceği hakkında hiçbir fikrim yok. Geçmişe bakmak da dehşete düşürüyor. Geçmişte kederden başka bir şey yok, tek bir hatıram bile yüreğimi parçalamaya yetiyor. Beni yaşarken öldüren o kötü insanlar yüzünden bir ömür boyu gözyaşı dökeceğim!
"Birçok insan çok geç ölürken, bazıları çok erken ölür. 'Zamanında öl!' öğretisi daha yabancı geliyor herkese. Zamanında öl: diye öğretti Zerdüşt. Hiç zamanında yaşamamış biri nasıl zamanında ölsün ki?"
Bir insanı hayallerinden ayıran dipsiz uçurumdaydı, artık dönüşü yoktu.
Ne ileri gidebilirdi ne de geriye. En iyisi sahneyi terk etmekti.
Fakat albayım adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar?
Sorarım size nasıl kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı?
Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek!
Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum.
Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan…
Bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor…
Küçük oyunlar istemiyorum albayım..
-Oğuz Atay
Reklam