Hilal Erdoğan
@hilalerdgn
Okudukça güzelleşir dünya...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yardımseverlik aç köpeğin önüne kemik atmak mıdır?
Yoksa o köpek kadar aç iken kemiğini paylaşmak mı?
“Rahmetli babamı andıkları vakit, “Nur içinde yatsın.” veyahut “Toprağı bol olsun.” demezlerdi. Çünkü, babam denizde boğulmuştu.”
Deniz kenarında büyümemiş, günlerinin çoğunu toprakta geçirmiş biri olarak farklı bir yönden bakabilmekti bu kitabı okumak sanki. Eğer deniz kenarında bir evim olsaydı, denizde geçirseydim zamanımın çoğunu ne olurdu?
İşte Mahmut o deniz kenarındaki gözdü benim için Oradaki yaşamı görmemi sağladı. Denizdeki zor yaşam koşullarını, ailesinin denizci olmasını istememesine karşı ısrarla vazgeçmeyerek gidişi, sonra ise toprakta o denizi bulamayışı ve denize geri dönüşü. Mahmut’un denize olan sevgisi gibi bizim de vazgeçemediğimiz, sımsıkı sarıldığımız neyimiz var hayatta?
Mahmut gibi tüm gönlümüzce sevdiğimiz şeylerin peşinden koşabilmek onları yakalayabilmek ve kim ne derse desin sevdiğimiz, içinde kendimizi bulduğumuz işleri yapabilmek dileği ile... Aganta Burina Burinata...
