İlayda Hilal
@hilall
#İstanbulSözleşmesiYaşatır
Hayvanın doğumu ve öykünün başlangıcı, öyküyü anlatısallığın geleneksel ve karşılıklılığın kültürel hareketine kilitler. Onlara canı biz verdik ve sonradan alabiliriz, tam da en başta biz vermiş olduğumuz için. Öykünün başlangıcını, nasıl sonlanacağına dair sahip olduğumuz bilgiye dayanarak yorumlarız. Etin öyküsünün kavramsallaştırılması insanların iradesine yapılan sürekli atıflarla mümkündür; hayvanların var olmasına biz izin veririz ve hayvanların bizsiz var olamayacağına inanmaya başlarız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ataerki, sömürünün eşanlamlısıdır ve hayvanların ve çevrenin sömürülmesinden daha fazla kabullenilmiş bir sömürü biçimi yoktur.
Cinsel şiddetin dili mecazi anlamda kullanıldığında, bizzat bedenlerine tecavüz edilen kadınlar kayıp gönderge haline gelir. Bu terimler, kadınları değil anca onların deneyimlerini akla getirir.
