Tarihe Şahitliğim/iz
"Allah her zaman bu dinde, kendisine itaatte kullanacağı fidanlar yetiştirir." (Sünen-i İbn Mace, 8. hadis-i şerif)
Ömer Abdurrahman'ın (rahmetullahi aleyh) Tarihe Şahitliğim kitabından öğrendiğim en önemli hakikat şu oldu: Allah günleri insanlar arasında döndürür. Şimdi Müslümanların aleyhine olan günler bir gün yeniden Müslümanlar için dönecek ve Allah nurunu tamamlayacak. Bu hakikati, bu yazıyı okuyan herkes mutlaka biliyordur ve yeni farkına vardığım için bana şaşırıyordur. Eğer bana şaşırdıysanız size tavsiyem, Tarihe Şahitliğim kitabını okumanızdır. Muhtemeldir ki sizin de çıkaracağınız en önemli ders bu olacak ve bu bilgi için zihninizde ve kalbinizde yeni bir odacık açılacak. Önceden bildiğiniz ve iman ettiğiniz bu hakikate yeniden ve bir başka şekilde iman edeceksiniz.
Kitapta Ömer Abdurrahman'ın müebbet hapse çarptırılmadan önce hakim karşısında söylediği son sözleri okuyoruz. Bu sözler onun Kör İmam olarak görüp geçirdiklerini anlatıyor. Onun tanık olduğu tarihte İslam ve Müslümanlar gadre uğramış, zulüm görmüş ve garip kalmış haldedir. Bu hali İslam için ettiği mücadele vesilesiyle en üst perdeden yaşayan Şeyh'in İslam'ın büyüklüğüne ve bir gün yeniden muzaffer olacağına olan imanı ise hayret edilecek cinsten. O, onu yargılayan hakime meydan okuyarak, onu dinleyen Müslümanlara ise vasiyet sadedinde şöyle diyor: "Sizi uyarıyoruz. İslâm büyük ve heybetlidir, denenmiş ve eskidir. Yaşı yüzyıllarla sayılır. İslâm, 70 yıl önce kurulup sonra da yok olan kısa ömürlü komünizm gibi değildir. Kapitalizm gibi de değildir. Amerika iki yüzyılı biraz aştı. Her kuşun eti yenmez. Müslümanların kanı zehirlidir." Bu meydan okumanın ardından getirdiği somut veriler ise sözlerinin havaya söylenmiş hamasi sloganlar olmadığını gösteriyor. Batının soyu kesilmeye başlamışken,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Düşünsene...Edebiyat Öykü
düşünsene hızır bendim... birkaç sene önce okuduğum ve belki de sayesinde öykü okumayı sevdiğimi keşfettiğim o kitap. cengizhan konuş, "şifa gibi bir kitap" demişti onun için. hakikaten öyle. kiraz diye bir öykü var içinde. sırf onun için yeniden aldım, okudum. eski bir dostumla dertleşiyormuşum gibi hissettim. o zamanlar çok ortak yönümüz varmış ve birbirimizin dilinden çok iyi anlıyormuşuz ama yaş ilerledikçe dünyalarımız, ilgilerimiz değişmiş ama yine de çok sıcak sohbet etmişiz gibi hissettim. kiraz'a gelince. bir yaraya dokunmuş da sessiz sessiz masada oturmuşuz gibi oldu. sıcak, samimi, içten bir kitap. iyi ki var, iyi ki okumuşum. birkaç gündür birine hediye etmek için cebimde gezdiriyorum. becerebilirsem, elim boş gitmeyeceğim. beceremezsem, bugünleri hatırlatan tatlı bir hatıra olarak yanımda kalacak.
Çatliycak kadar aşkîŞiir
bismillah.
az önce "celladıma gülümserken çektirdiğim son resmin arkasındaki satırlar" şiirini de okuyarak yaklaşık 1.5-2 senedir bana yoldaşlık eden erbain şiir kitabını bitirdim. iyi bir kitabı bitirince hissettiğim şeyi muazzam bir yoğunlukta yine hissediyorum: bir dostla vedalaşma hissi. bu zamandır nereye gittiysem oraya götürdüm onu. gerçek bir yoldaş oldu denebilir. işin aslı şu ki, şiir kitaplarının okunup biteceğine inanan biri olmadım hiç. bi nevi kaynak kitap gibi, dönüp dönüp bakılabilecek kitaplar bunlar bence... kaldı ki şair, ismet özel. elbette bitti diyemem.
ayrıca şunu ifade etmeliyim ki bu yazıyı bir inceleme niyetiyle değil, şu an hissettiklerim yitip gitmesin diye kaydediyorum. çünkü erbain'e inceleme yazacak ehliyette kendimi görmüyorum. birçok şiirini anlamlandırmak için şiiri okuyup üzerine yazılanlara baktım hemen. her şiiri bu kadar çok şerh edilmiş; üzerine tezler, makaleler yazılmış bir başka cumhuriyet dönemi türk şairi var mıdır bilmem.
son olarak, çarkların gövdesinde de olsa yaşama ve cihad etme azmi veren şair'i bildiğim için bahtiyarım. dilerim, kavgamız daima sürsün. ve hiç unutmamak umuduyla bir beyit bırakıp gideyim:
"benim bu sası karanlığa zorla, zorlayarak
tutuşturulmuş bir gül sıkıştırmak boynumun borcu!"
velhamdulillahi rabbil alemin.
bismillâh.
Allah, musa hocamızdan razı olsun. bu kitabı ondan bir salih amel olarak kabul etsin.
kitap, buruc suresinde geçen ve aleyhisselâm'ın ayrıntılarını anlattığı ashab-ı uhdut kıssasından yola çıkarak güncel bazı meselelere değiniyor. her konuyu, ders işlenmesi de kolay olsun diye başlıklara ayırmış ve hakikaten faydalı olmuş. okurken "bu cümleden bu meseleyi nasıl çıkarabilmiş, helal olsun." dediğim birçok nokta oldu. kitapla birlikte, zaten muhabbet duyduğum musa hocanın samimiyet ve ihlasına daha çok inandım. aslında belki de basit bulabileceğim bir kitapken, hayret bir şekilde kitabı çok sevdim. islami şuuru yeni oturmaya başlamışlara da, şuurlanmak isteyenlere de, hatta bu meseleleri aşmışlara da tavsiye edebilirim.
velhamdulillâh.
epey vakittir nureddin yıldız hocamızın bir kitabını okumuyordum. zaten hocamızın kitaplarının -en azından kitap okuma ve islami hassasiyetler noktasında az bir vakit geçirmişler açısından- sürekli değil zaman zaman enerji tazelenmesi amacıyla okunması gerektiğini düşünüyorum. nitekim kitapları da genel olarak biraz kendini tekrar ediyor diyebiliriz.
gelelim mevzu bahis kitabımıza. kitabı okurken, kitabın hocamızın en güncel kitabı olduğunu o kadar hissettim ki... diğer kitaplarının aksine heyecanlı bir azim hissi uyandırmaktan çok durup bir kendimize bakma isteği sağlıyor. daha net cümlelerle ama daha vurucu şekilde yazılmış diye düşünüyorum.
kitabı bir insanlık, dolayısıyla bir müslümanlık manifestosu olarak değerlendirebiliriz. yaşamımızın neredeyse her veçhesine değinilmiş olduğunu söyleyebilirim. bazı noktalarda gözlerimin nemlendiğini, bazı noktalarda "vay be, şu bakış açısına bak" dediğimi, bazı noktalarda nefeslenip kendimi muhasebe ettiğimi inkar edemeyeceğim.
Allah, hocamızdan razı olsun ve ona hayırlı uzun ömürler versin.
velhamdulillahi rabbil alemin.
