Hilal
@hilaloner
20 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Göğüslerin nefes almak için kalkıp inmesi bile fütur veren badiye sokaklarında ağır demirle işleyen Türkler çölü diriltmişlerdi.
Çöle gömülen bir senelik Türk enerjisi, herhangi bir planın içine toplanır ve teksif olunursa, dört beş senede bir memleket yapmaya kâfidir…
Hiçbir tarafı yapılmamış olan bir vatanım bayrağı Kahire’ye dikilmek için havaya giden bu enerji, boş Anadolu’yu zengin ve umranlı bir vatan yapmak için hiçbir vakit kullanılmadı.
Türk, harpte kullanılmış, kıymetlendirilmiş, destanlaştırılmış, sulhte ise bırakılmıştır.
Reklam
Bir alay kumandanı daha garip bir hadiseye tesadüf etmişti, bir akşam kıtalarını İngiliz siperlerine taarruza gönderdi, sabahleyin alayını tanımak mümkün değildi. Çünkü hepsi siperdeki askerleri soyup esvaplarını giyinmişlerdi. İngiliz biçimi ceketler, sıcak iklimler için yapılmış kısa pantolon, Anadolu askerinin üstünde o kadar tuhaf duruyordu ki kendileri bile gülüyorlar. Fakat çokları kısa pantolonları sevmediler, kimi don yerine, kimi paçavra yerine kullandı.
“Kalbini dökmek için dili olmayan saf ve bütün kahramanlar gibi sessiz Anadolu, kanını dökerek Peygamber’e aşkını anlatıyor.”
Tüm eleştirilerde usta yazarların de söylediği gibi evet her türk evladı okumalı. Kudüs, Medine teker teker elimizden kayıp giderken Türk’ün son ana kadar mücadelesine şahit olmalı. Kitabı edebi dil ve anlatımı açısından incelediğimde dimağı yormayan ama uyandıran ve diri tutan, kendi cümlelerini kelimelerini hatırlatan, kendini apaçık ifade eden bir üslup görüyorum. Bu noktada Falih Rıfkı Atay’ın da kalemini sevdiğim bir yazar olduğunu söyleyebilirim. Döneme her ne kadar farklı açılardan yaklaştığımı düşünsem de onun gözünden Osmanlı’yı, Türk’ü, Kudüs’ü ve savaşı görmek tarihe daha gerçek ve daha geniş bir perspektiften bakmamı sağladı. Söylenebilecek çok söz varken onun şu cümlesiyle incelememi sonlandırıyorum; “Kudüs’ü İsrailoğulları gibi bırakmadık; Türkler gibi bıraktık.”
Reklam