Hilal Nur Basar
@hillnrbsr
Bir yerlerde insanları hapse atıyor olmalılar, başkalarını öldüresiye üzdükleri, derin mutsuzluklara ittikleri için. Belki cinayetlerin değil ama intiharların azmettiricileri oldukları için cezalandırılması gerekir birilerinin.
Ne istediğini bilememek insana verilmiş en yırtıcı işkence türlerindendir.
Duygular hep vardı, ama hep gizlenmek zorundaydı.
Nefret. Öylesine fiziksel ki neredeyse duvarlar, piyanolar, hemşireler kadar somut; gövdesinden taşan yıkıcı enerji elle tutulabilir gibiydi. Bu duyguyu bastırmaya çalışmadı, iyi ya da kötü olmasına aldırmıyordu, durmadan kendini kontrol etmekten, maskelerden, uygun davranışlardan bıkmış usanmıştı.
Bulut geçti gözyaşları kaldı çimende
Gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?
Bugün bu şarap bizim, yarın kim bilir kim
Gezecek bizim toprağın yeşilliğinde
