Hım.. kurgusu zayıf ve herşey ışık hızında geçen bir kitaptı. Sayfa sayısı az bir çırpıda okunuyor. Yarıya kadar idare ederdi yarısından sonra bir ergen kitabı okudum. Vıcık vıcık bir aşk ve yetişkin içerik. Gerek yoktu bence. Ben daha çok aksiyon bekledim yüzeysel karakterler hiçbir derinlikleri yok bağlamıyor karakterleri okuyucuya. Ne kızın yaşadıklarını okuduk ne adamın yaşadıklarını. İlk çağ insanları bir kadın var bir adam var evleniyorlar aşık oluyorlar o kadar gibi. Sığ ve sıradan. Hımm kolay okunuyor. Ağır ve derin kitaplara hastaysanız bu sizin için bir mola olabilir gerçi gerek yok yani ne diyim beğenmedim açıkçası.
Paul♡
Paul Auster okumak muazzam lezzetli. Böyle sıcacık insan ilişkileri, sokaklar, yaşananlar ve iyi hissettiren duygular. Akıp giden okunası bir kitap ve aynı zamanda düşündüren hımm bu benim ülkemde de böyle benzer dedirten kısımlar... Bu adam sanırım Murakami den sonra en sevdiğim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gerçek Lestat Sahneye Çıktı! Rock Yıldızı Vampiri AnlamakDuygu ve Düşünce
Mild spoiler içerir
Adamımın vizyonu, tutkuları, aşka ve hayata olan açlığı koca bir şaka!!
O barok, aşırı, teatral, “ben varım ve bunu herkes bilecek” enerjisi inanılmaz keyifli.
Adam karanlıkta pineklemek yerine gidip rock yıldızı oluyor, kuralları falan asla takmıyor.
O HER ÇAĞDA KENDİ DEVRİMİNİ YAPMAK ZORUNDA ! MİZACI BU! DURDURULAMAZ !
Bu arada Lestat red flag mi yoksa black flag mi hımm,Lestat kendi bayrağını kendi tasarlamış, üstüne de 'ister sev ister öldür' yazmış. bence. Zaten adamın sevme huyu da bambaşka bir seviye. Lestat öyle uslu uslu sevecek biri değil; sömürürcesine, karşısındakinin tüm güzelliğini içine çekercesine, yok etmek ister gibi seviyor. Tam bir haz, estetik ve tutku adamı.
Dünyayı o ikonik "Savage Garden" (Yabanıl Bahçe) felsefesiyle görüyor; yani hayat aslında kurallardan, ahlaktan yoksun, tamamen vahşi ve estetik bir bahçe. Ve o bahçede hayatta kalmanın tek yolu da güzelliği sömürmek.
Ama tüm bu devasa gücün arkasında aslında yalnızlığa asla tahammül edemeyen, tek kalmaktan ölesiye korkan biri var. Cinsiyet, zaman, kural tanımadan, birilerini yanında tutmak için gerekirse her şeyi riske atabiliyor. Dışarıdan tam bir arsız ama içi aslında yalnız kalamayan, sadece anlaşılmak ve sevilmek isteyen o adam bizim Lestat.
Kitap aynı zamanda 80’ler pop kültürüne, queer özgürleşmeye ve “ölümsüz olup da hala genç ölmek” arzusuna muhteşem bir aşk mektubu.
Ben bu kitabı çok eskiden okumuştum aslında. Şimdi dizinin 3. sezonu geldiği için bir reread ihtiyacım vardı ve onun o deli enerjisini o kafasının içini ne kadar çok özlediğimi fark ettim.
İlk kitapta Louis’nin o melankolik dünyasından Lestat’ı hep biraz zalim ve bencil dinlemiştik ama hikayenin asıl yüzünü öğrenmek için elbette ki vampirin şarkısı..
Bir Aşk Hikayesi
"Mükemmel daireler doğada mevcut değildir. Öte yandan altıgenler oldukça sık görülür."
Seninle Eterde Yalnız Olivie Blake'in ikinci kitabı. Yazardan şimdiye dek okuduğum dördüncü kitap ve daha kitaba başlarken bile inanılmaz düşük puanına rağmen hayal kırıklığına uğramayacağımı biliyordum. Olivie Blake herkese hitap eden bir kaleme sahip değil ve bu kitabı okurken bunu çok daha net bir şekilde anladım. Açıkçası bu durum bence harika, yazar sanki sadece belli kafa yapılarına bir şeyler sunuyor ve sonunda zihnimi anlayan bir kalem görmek beni mutlu ediyor.
Öncelikle bu kitap konusunu anlatabileceğim bir kitap değil. Karakterleri anlatabileceğim ve olay örgüsü üzerine yorum yapabileceğim bir kitap da değil. Bu kitabın tam olarak bir konusu yok, doğru düzgün bir olay örgüsü yok, karakterleri derin ama onları birkaç paragraflık bir incelemede anlatmam da pek mümkün değil.
Ben de size hislerimi anlatacağım. Bu kişiden kişiye değişir elbet ama son zamanlarda bir kitabı okumaya karar verdiğimde beni cezbeden şeyin konusu olmadığını, kitabı okuyan insanlarda bıraktığı hisler olduğunu fark ettim. Artık kitapları bir şeyler hissettirebiliyorsa okumak istiyorum.
Yani ne diyorduk, ben de size hislerimi anlatacağım. Eğer bu kitabı okuyup beğenmediyseniz incelememi de hiç sevmeyeceksiniz çünkü benim zihnim de bu kitap kadar karışık.
Aldo bir dahi. Regan ise bipolar bir ressam. Yollarını kesiştiren belki de kaderdir, üzerine düşünmemiz gereken şey bu değil. Aldo zamanın gizemini çözmeye çalışıyor, zaman yolculuğuna kafayı takmış durumda. Elinde çözmesi gereken bir problem olmak zorunda yoksa yaşamaya nasıl devam edeceğini bilmiyor. Regan ise mahkeme kararıyla psikoterapi görüyor, sanat müzesinde tur rehberliği yapıyor ama yıllardır kendini sanatçı olarak bile görmüyor. Eskizleri
ERGENEKON DESTANI
.
Türkler'in anayurdu, toprak anası, Ötüken'e uzanıyoruz bugün.
Türkler Ötüken'de doğmuş ve burada çoğalmışlardı. Öyle güçlenmişlerdi ki, Çinliler bu durumdan huzursuzdu. Türklerin güçlenmeye devam edip kendilerini yok edeceklerinden korkuyorlardı.
Güçlenmeye ve büyümeye devam eden Türkler karşısında yok olmamak için, on Çin hanı, eski bir ejderha mağarasında toplandı. Kutsal hayvanları ejderha olan Çinliler, ejderhaların ruhu üzerine savaş yemini ettiler. Türkler'in kutsal yurtları olması ve güçlerini Ötüken'den almasından dolayı, Ötüken'e saldırıp orasını almayı hedeflediler.
Bu sırada Türkler de Çin'in saldırıya hazırlandığı haberini almış ve karar için toplanmıştı. Taa ki, kutsal hayvanları Bozkurt ortaya çıkana kadar. Bozkurt'a saygı duyup uyarılarını dikkate aldıklarından karar verilmişti.
Bozkurtlar ve ejderhaların savaşı başlıyordu!
Savaş, Çinlilerin bozguna uğramasıyla devam ederken yapılan ve kurulan tuzak, birde İl Han'ın kibriğle hüsranla sonuçlandı. Öyleki, Ötüken elden gitmiş ejderhalı sancakları dikilmişti. Arkada kalan yalnızca dört Türk olmuştu: Kayı ve eşi Akça, Dokuz Oğuz ve eşi Günçiçek...
Türk soyunu sürdürmek emeliyle kaçmaya devam eden bu dört Türk, yüreklerini heyecanlandıran işareti aldıklarında takıldılar Bozkurt un peşine. Taa ki, etrafı yüce dağlarla çevrili, cennet misali vadiye varana kadar. Ergenekon'a gelmişlerdi! Kendilerini yüzyıllarca saklayacak ve elbet intikam zamanı geri geleceklerdi...
Az daha her şeyi yazacaktım. Şöyle tarihimize uzanıp bu eşsiz destanı çocuklarımıza okumak, okurken de sizler de hatırlamak istemez misiniz? Bize iyi geldi, bolca sohbet, araştırma ve didkleme ile dolu dolu bir okuma oldu. Hımm, birde kitabın sonunda değerlendirme soruları var.
Öyleyse, sizlerde köklü bir kültürün destansı
Yazar babasının askerlik anılarında olan Boyabatlı Halil Akbaş’ın yaşadıklarını anlatıyor. Askerde 45 gün boyunca akşam ezanında bayılıp sayıklama yoluyla asker arkadaşlarına cehennemde ve cennette gördüklerini anlatıyor Halil. Tabi ki yazar bu hikayenin peşine düştüğünde Halil’in yaşadığı yere de gitmiş. Akrabalarından onu dinlemiş. Babasının anlattıklarını da birleştirip bir kitap yazmış. Aslında Halil’in anlattıklarının çoğu ayet ve hadislerde geçiyor. Fakat bazı kısımlar mesela cehennem görevlilerine Hazin diye hitap etmesi veya günahların dünyada gizli olması gerektiğini biliyoruz ama bunları asker arkadaşlarının duyması biraz düşündürücü kısımlar. Yani bunları duymadık daha önce. Nitekim bazı kısımları da insanı bir silkeliyor. Yazarın anlatımı basit ama beni rahatsız eden çokça yazdığı “hımm” ifadeleri. Yine de okunup ibret alınacak yerleri çokça var.
