İnsan, doğası gereği, ne büyük felaketlere ne de büyük sevinçlere birdenbire inanmaz. Gönül öyle bir mütfüdür ki istemediği şey için kolay kolay fetva vermez.
İnsan bir mezar gördüğü vakit iki hayat düşünüyor. Ne kadar serbest fikirli olsa ölümün esrarı önünde irkiliyor. Bu ikileşmeyi düşünmekten kendini alamıyor.