Fırtınalarla gürlesin, dalgalarla yuvarlansın, rüzgarlarla savrulsun; sonra müteverrim bir kızın yatağı kenarına düşsün ağlasın, bir çocuğun beşiğine eğilsin gülsün, bir gencin ümitle parlayan nazarına saklansın. Bir lisan... Oh! Saçma söylüyorum, zannedeceksiniz, bir lisan ki sanki tamamıyla bir insan olsun.
- Tüm insanlar kusurludur. Hepimiz bu dünyaya hayati bir şeyden yoksun başlıyoruz. Ne kadar aradığımızın da bir önemi yok. Onu asla bulamayız. Tatmin olmadan yaşamaya devam ediyoruz. Bu ihtiyaç birbirimizin eksiklerini giderelim diye bizi biraraya getiriyor.