İlk hecem kralların servetini,ihtişamını anlatır,
Dünyanın hâkimlerinin lüksünü rahatlığını.
Başka bir insan halini anlatır ikinci hecem
Bakın orada, denizler hâkimi!
Ama ah! Beraber nasıl altüst olduk!
İnsanın sahte gücü, özgürlüğü, uçtu gitti hepten:
Toprağın ve denizin hâkimi, köleliğe mâhkum,
Ve kadın, o güzel kadın, tek başına hüküm sürüyor.
Keskin zekân sana kelimeyi hemen buldursun,
Ve o anki ışıltı o büyülü gözlerde okunsun!