ben de gizli bir hayat yaşamıştım. en azından, ailemle otururken. onlara hiçbir zaman söylemezdim gerçek düşüncelerimi. tabii, arkadaşlarım da bilmezdi hayata ve dünyaya dair görüşmelerimi.
keşke hep bu kadar mantıklı yollardan giderek çözseydim sorunlarımı, diye düşündüm. belki de böyle olmazdım o zaman. ama hayatım boyunca, belli bir mantık düzeyini tutturmaya çalışmıştım, ta ki mantıklı yolların da mantıksızlık kavşağına varabildiklerini görene kadar...