hira
@hiraeeth
lütfen tanrım;
yarsın ışık katılaşmış ruhumu görünmez bir bıçak gibi,
öldürsün geceyi.
46 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
ve tercih ettiği yalnızlığın içinde kaybolmaktan korkan insanın en büyük acısı olan deliliğin başladığı noktadır. daracık, nefesin bile zor alındığı, yerin metrelerce altındaki bir dehlizde, tonlarca havayı hatırlayıp nefes almamaya ve kalp krizi geçirecek kadar büyük bir panik yaşamaya benzer...
Sayfa 213
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
kendini yalnızlık okyanusuna can simidi olmadan, boğulmak üzere bırakmış bir insan, içindeki dibe sürüklenirken devirdiği her metrede sonsuz huzuru hissetmeye başlamışken, eğer tek bir salise pişmanlık duyarsa yalnızlığından, tek bir salise tereddüt ederse tercihinden, işte o an kişinin felaketi başlar. panik acıyı getirir.
Sayfa 213
ne yapmak istediğini bilmemek kadar acı verici bir şey daha yoktur. ne istediğini bilememek insana verilmiş en yırtıcı işkence türlerindendir.
Sayfa 211
üç kez tekrarladım şu kelimeleri yüksek sesle, çocukken yaptığım gibi. üç kez. yanlış bir iş yaptığım zaman babamın bana kızacağını düşündüğüm günlerde korkumu silmek için söylediğim o sihirli sözleri tekrarladım: "hiçbir şey yok! hiçbir şey yok. hiçbir şey yok..."
Sayfa 210
kinyas gitti. kayra kaldı. kinyas gitti, hayat kaldı. bir el ateş etsem hepsi ölür mü? kinyas, kayra, hayat... tek bir mermi... yatağa uzandım. ilk defa zor uyumak. gerçekten zor. benim vicdanım hiç olmadı ki! ne sızlıyor böyle içimde? ne engelliyor kendimden vazgeçmemi?
Sayfa 210