“Şiirle aşktan uzaklaşılabileceğini ilk kez kim keşfetti acaba?”
“Bense şiirin aşkı beslediğini düşünürüm,” dedi Darcy.
“Sağlam, sağlıklı bir aşkı besleyebilir elbet şiir. Temelleri sağlam olanı her şey besler. Ancak ortada zayıf, cılız bir aşk varsa, bir sone yeter aşkı silip süpürmeye”
Yenilgi, Yenilgim, benim ölmez cesaretim,
Sen ve ben, birlikte güleceğiz kasırgayla,
Ve ikimiz, mezarlar kazacağız içimizde ölenler için,
Şevkle tutunacağız güneşe,
Tehlikeli olacağız!
Sen Cennetine doğru yükseldiğinde, ben cehennemime doğru inerim; sen bana aşılmaz uçurumların içinde “Arkadaşım, yoldaşım” diye seslensen bile, benim cehennemimi görmeni istemezdim.Alev gözlerini yakar, duman burun deliklerine dolardı.