Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çocukken kapağını görüp merak ettiğim bir kitaptı. Hafif bir okuma arayışındayken aklıma geldi. Otuz beş kişinin arasından hedefe ulaşacak -yani kraliçe olacak- tek kişinin seçimi kitabın konusu. Bu bakımdan açlık oyunlarına benzetiliyor; bence bu karşılaştırma haksızlık olur. Akıcı olsa da, klişe ve sığ bir anlatım var. Geçtiği dünya ilgi çekici, konsept ilgi çekici ama çok zayıf inşa edilmiş. Aslında çok eleştirmeye gerek yok sanırım, birkaç saatlik eğlence arayışı için uygun, tahmin edilebilir bir kitap.
Serinin sonunda neler olduğunu merak ettiğim için devam kitaplarının özetlerini okudum, söyleyebilirim ki karakterlerin ilişkilerinin durmadan bir geriye bir ileriye gitmesinden hoşlanmayanlar kitapları okumazsa daha huzurlu olur.
İnceleme yazmak çok zor bir şey çünkü düşüncelerimi kelimelere dökerken bir sahtekarlığa düşmek çok kolay gibi. Holden'ın kitaptan uyarlanmış tiyatro izlerken aktörler ne zaman bir sahtekarlık yapacak diye kıvranması gibi. Kelimelere yeterince hakim değilim sanırım. Bildiğim şeyler Holden'ın insanlarla bağ kurmayı arayan, çok sevgi dolu biri olması. Birkaç gün başından geçenleri anlatışıyla kısa süreliğine dünyayı hissetme şeklimi değiştirmiş olması. Sahtekarlığa ölesiye duyarlı olması. Katıldığım pek çok düşüncesi ve hissi olması. Lanet bir inceleme oldu ama diyebilirim ki iyi bir kitaptı, çünkü kitabı bitirdiğim zaman bunu yazan keşke yakın bir arkadaşım olsaydı da canım her istediğinde onu arayıp konuşabilseydim dedim.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Yine ilginç konusuyla beni çeken ama anlatım nedeniyle pek sevemediğim bir kitap oldu.
Ölümsüzlüğü bulmuş bir tür, sonsuza dek içinde bulunacakları için evrenin güvenliğini sağlamayı görev ediniyor. Bu amaç kapsamında insanların gelişerek evrene zarar vermelerini önlemek istiyorlar ve Dünya'ya bu gelişimi durdurmak için kendi türlerinden birini gönderiyorlar. Gönderilen bu "kişi", asal sayılara ilişkin bir problemi çözen bilim insanı Andrew'un yerini alıyor ve çözüme dair her şeyi -insanlar da dahil- ortadan kaldırma görevine başlıyor.
Kitap Andrew'un yerini alan bu canlının -kısaca Andrew diyelim :D- etrafta çıplak koşturarak dünyayı öğrenmeye çalışmasıyla başlıyor. Genel olarak yabancı bir türün gözünden insan anlatımı okumak eğlenceli ve ilginçti. Örneğin burunları yüzü içeriden itmeye çalışan bir canlı gibi görmesi ya da insanların en azından dairenin ne olduğunu bilecek kadar geometri bildiklerini görünce rahatlaması. "İnsanlık" anlayışı da güzeldi, insanların yaptıkları pek çok şeyin kötü bir mantık çerçevesinde olsa da bir şekilde mantıklı ve anlamlı olması, diğer türlerin hayatlarına dokunabilmeleri yetenekleri gibi özelliklerle derin bir insanlık portresi çizilmiş bence. Evrendeki sözde en gelişmiş türün ceza olarak fiziksel acı yaşatması ve şiddete karşı bir insanın tepkisini görmek de ironikti. Romanın, Andrew'un büyük kararından sonra devam etmesi ve seçimlerinin sonuçlarını göstermesi de iyiydi.
Gelelim kötü yönlere. Kitabı okurken neler olacağını tahmin etmek kolay, Andrew insanlığın güzelliğini görüyor ve onlardan biri olmak istiyor. Sorun bu tahmin edilebilirlik değil, sorun yazarın da yazarken sanki bu sonu seçmiş olması, başlangıcı da yazmış olması ama son ve başlangıcı birbirine bağlamamış olması. Yemek yiyor, müzik dinliyor ve insan
