Magic The Gathering hakkında bildiklerim göz korkutucu genişlikte bir evrene sahip havalı bir kart oyunu olmasından ibaret, ama artık oynamaya başlarsam Davriel Cane ile oynamak isteyeceğimi biliyorum. Başka zihinlerden güçleri kısa süreliğine çalabilmesi sonsuz değişik kullanım potansiyeline sahip bir güç ve Davriel bunu kullanmakta çok iyi gibi. İblislerle yaptığı anlaşmalar ve zihnindeki Varlık ile de çok daha ilgi çekici bir karakter haline geliyor, bir yandan yalnızca bir insan -hatta eskiden düz bir muhasebeci- olması da hikayesini zenginleştiriyor.
Bunun dışında hikaye düz bir hikayeydi, Tacenda ve köylülerle çok bağ kuramadım. Kitaptaki olaylar gerçekleşene kadar aynı yerde aynı şekilde yaşayıp gitmiş NPC'ler gibi hissettim. Tacenda'yı sevememek benden kaynaklanan bir sorun olabilir ama kişiliği bana çok jenerik geldi. Kısa bir kitap olması nedeniyle her şeyi uzun uzun açıklamak mümkün değil tabii ama olaylara tepkileri biraz havada kalmıştı, bazı noktalar da okuyucu anlasın diye aşırı açık şekillerde belirtilmişti.
Sonuç olarak, bilmediğim bir evrene bu şekilde ortadan dalma hissi nedeniyle okumaya direnç göstermiş olsam da karakterleri ve ilginç büyü mekanizmalarıyla iyi bir okuma oldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mitolojinin bu şekilde bir mizahi dille anlatıldığı bir kitap hiç okumamıştım, yazarın üslubuna ve yarattığı karakter Nausikaa'ya hayran kaldım. O dönemde yaşıyormuş gibi ayrıntılı betimlemelerin yanında Nausikaa'nın zekasını Tanrılardan gelen şeylere inanan diğer herkes üzerinde kullanması, yazdıklarının efsane ve gerçekle karışık olduğunu bilmek, insanların işlerine gelmeyince alametleri farklı yorumlaması, inanış ile insan karakterinin birbirine karışması ve bükülmesi gibi durumları okumak çok zevkliydi. Nausikaa tanrılara gerçekten inanıyor mu emin olamadım açıkçası, ama onlara göre yaşamayı çok iyi biliyor. Bir inanıştan çok hayatı düzenleyen kurallar gibi sanırım onun için.
Kitabın benim için tek kötü yanı halk ve ülke isimlerinin fazla ayrıntılı gelmesiydi, o açıklamaların üzerinde çok durmadan geçtim. Bunun dışında, doğal ve akıcı bir şekilde yazılmış farklı bir kültürü okumak harikaydı.
Nausikaa'nın kendine mutlu son yazarak okurları rahatlamış halde bırakması da çok düşünceli bir davranış :)
