Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
- Haydi, anlatın bakalım, kimsiniz siz? Yaşam öykünüzü bir an önce dinlemek istiyorum.
- Yaşam öykümü mü? diye haykırdım korkuyla. Bir yaşam öykümün olduğunu size kim söyledi? Benim öyle bir şeyim yok...
Magic The Gathering hakkında bildiklerim göz korkutucu genişlikte bir evrene sahip havalı bir kart oyunu olmasından ibaret, ama artık oynamaya başlarsam Davriel Cane ile oynamak isteyeceğimi biliyorum. Başka zihinlerden güçleri kısa süreliğine çalabilmesi sonsuz değişik kullanım potansiyeline sahip bir güç ve Davriel bunu kullanmakta çok iyi gibi. İblislerle yaptığı anlaşmalar ve zihnindeki Varlık ile de çok daha ilgi çekici bir karakter haline geliyor, bir yandan yalnızca bir insan -hatta eskiden düz bir muhasebeci- olması da hikayesini zenginleştiriyor.
Bunun dışında hikaye düz bir hikayeydi, Tacenda ve köylülerle çok bağ kuramadım. Kitaptaki olaylar gerçekleşene kadar aynı yerde aynı şekilde yaşayıp gitmiş NPC'ler gibi hissettim. Tacenda'yı sevememek benden kaynaklanan bir sorun olabilir ama kişiliği bana çok jenerik geldi. Kısa bir kitap olması nedeniyle her şeyi uzun uzun açıklamak mümkün değil tabii ama olaylara tepkileri biraz havada kalmıştı, bazı noktalar da okuyucu anlasın diye aşırı açık şekillerde belirtilmişti.
Sonuç olarak, bilmediğim bir evrene bu şekilde ortadan dalma hissi nedeniyle okumaya direnç göstermiş olsam da karakterleri ve ilginç büyü mekanizmalarıyla iyi bir okuma oldu.
