She saw her mother, so for a second Nora felt like that. Like her mother. She felt the strangeness of being connected to the world through someone else.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Maybe in some lives you just float around and expect nothing else and don't even try to change. Maybe that was most lives.
Çok akıcıydı, kurgu ise basitti. Depresyondaki Nora, hayatında her şeyin üst üste ters gittiği bir günün ardından kendini öldürmeye karar verir. Ancak intihara kalkıştıktan sonra kendini bir kütüphanede bulur. Orada kendisi dışındaki tek kişi olan kütüphanecinin dediğine göre hayat ile ölüm arasında bir yerdedir ve gördüğü kitaplar onun farklı seçimler yapmış olduğu hayatlarıdır. Bu kütüphane neyin nesi, büyü mü fantastik mi diye düşünürken kuantuma bağlanarak açıklanmaya çalışılması konsept olarak hoşuma gitti. Ölüme karar vermiş ancak pişmanlıkları sonucu potansiyel hayatların ağırlığı ve özlemi altında ezilmiş insanlar, ölüm ve hayat arasındaki halde potansiyel/paralel evrenlere geçme yetisini yaşıyorlar. Nora, farklı hayatları deniyor ve denediği bir hayatta gerçek hayal kırıklığını, o hayatı yaşamak istemediğini hissederse kendini tekrar kütüphanede buluyor. Benim en çok merak ettiğim durum, çok güzel bir hayatı bulmasa da yeterince hayal kırıklığı da hissetmediği bir hayatın içinde tutsak kalmasının, ortalama bir hayatı kabullenmesinin yani insanların çoğunun yaşadığı gibi yaşamasının nasıl olacağıydı. Ancak böyle bir hayat deneyimlemedi.
"a piece that could have gone in wonderful directions, but now went nowhere at all."
Pişmanlık duyduğu seçimlerini değiştirerek deneyimlediği hayatlar mesaj verme kaygısından dolayı çok sığ bir şekilde işlenmişti. Evlenmekten vazgeçmemiş olduğu hayatta, kocası yalnızca ilgisiz değil, aynı zamanda da aldatan bir pislik. En yakın arkadaşıyla yeni bir ülkeye taşınmayı seçtiği hayatta arkadaşı trafik kazasında ölmüş. Yüzmeyi bırakmadığı ve olimpiyatlara katıldığı hayatında babası annesini aldatmış ve annesi üzücü bir şekilde ölmüş. Müziği bırakmadığı ve ünlü bir şarkıcı olduğu hayatında kardeşi uyuşturucudan ölmüş. Farklı ve
Bu kitabı okumayı isminden dolayı uzun süre erteledim, bana çok anlamsız bir kelime öbeği olarak görünüyordu. Yazarın ne düşünerek ismi koyduğunu okudum, ancak bir deyimden ortaya çıkmış bu ismin Türkçeye bu şekilde çevrilmesinin başarısız olduğunu düşünüyorum.
Kitap hakkında yüzlerce yazı yazılmış zaten, ben de birkaç ufak düşüncemi bırakayım. Kitapta beni etkileyen özgür iradeye ve seçim hakkına ilişkin etik problemlerin gösterilmesinden çok, politikanın gerçek yüzüne değinmesiydi. Suç oranının yalnızca bir araç olarak kullanılması ve verilen her kararın yönetimde kalabilmeye yönelik olması, en sonunda da iktidarın yine kazanan tarafa geçebilmesi bana aslında toplumların seçim hakkının ne kadar kısıtlı olduğunu hissettirdi. Bireyler yüzeysel olarak seçilen liderlerin manipülasyonuna çok açık ve liderler de gücü ele geçirince bırakmak istemeyebiliyor. Yaşadıkları dünya o kadar korkunçtu ki kitabın başlarında acaba bu dünyada her şey sabah olunca eski haline mi dönüyor gibi düşüncelerim oldu. Buna rağmen yöneticiler övünebilecek şeyler bulabiliyor, insanlar yaşamaya devam edebiliyor.
Alex'in kötülüğü dış etkenlerden dolayı değil kendi istediği için seçmesi ve sanatla bu kadar bağdaştırması da ilginçti. Düşünmeye değer noktalar vardı ve akıcıydı ama sonuç olarak ben kitabı çok çarpıcı bulmadım.
