Gevşeme. Sakın göz bağını çıkarma.
Yaratıklar ortaya çıktığından beri, on yedi senedir, hayatının her anını bu direktiflerle yaşayan Malorie'nin yeni dünyayı kabullenme süreci etkileyiciydi. İlk kitaptaki dehşet kaynakları, bu kitapta gözlemlenecek şeylere dönüşüyor. Dehşet hala orada, özellikle de Malorie'nin gözünden bakarken. Ama dünyanın çeşitli yerlerinde hayatta kalanların yaratıkları anlamaya çalıştığını, -genellikle delirmeyle sonuçlanan- deneyler yaptıklarını, tekrar çalışan bir tren olduğunu vs. görünce böyle bir dünyaya doğmuş çocukların gözünden, dünyayı neredeyse normal kabul edebiliyoruz.
İnanılmaz bir şekilde son yirmi sayfada çok fazla şey gerçekleşiyor. Ama yine de o kadar aceleye getirilmiş gibi hissettirmedi. Bence, devamını kendi kendimize düşünmeye devam edebilmemizi sağlayan güzel bir sondu.