H
@hndnrdgn
114 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
İnsanların yaşıyla her zaman sorunum olmuştur. Zamanın sadece geçtiğini, durmadığını unutuyorum, insan ancak sonradan, bıraktığı izlerden anlıyor zamanı.
Küçükken ölüm ve yetim kalma korkusuyla hastalık derecesinde endişeli yaşardım.
Annem gecikecek olsa, mutlaka ölmüştü ve ben de ölmek isterdim.
Puan vermedi·152 syf.·
2 saatte okudu
·Okunma: 25 Nisan 2026 21:33
·2026 12. kitabı
Onlar yaşamak istiyorlardı.
Yaşamak daha çok suç, daha çok yağma, sınırsız çapulculuk demekti onlar için. Yaşamı da, ölümü de aşmıştım; çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor, ne de ölümden korkuyordum. Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır. Özgürlüğüm onları öfkelendiriyordu. Hâlâ istediğim, hâlâ korktuğum ya da hâlâ özlediğim bir şey kalmış olması hoşlarına giderdi. O zaman beni bir kez daha köleleştirebilirlerdi.
