Hanife
@hnf_ee
691 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·192 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 03 Ocak 2026 23:48
·2026 1. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Manevi gücün kendi içinde bulman gereken bir şey olduğunu düşünürdüm hep. Şimdi biliyorum ki en güçlü insanlar diğerlerini seven ve onların da kendilerini sevmesine izin Verenler. "Kimse bir ada değil, " diyen bir şiir vardı, sanırım şimdi bunun ne demek olduğunu anlıyorum.
"Belki üzüntünü çok uzun süre kilit altında tutunca daha beter artıyordur. Bir deponun dolması gibi. Sonra bir gün o depo çatlar ve sen normalden daha çok üzüntüye boğulursun çünkü hepsini içinde biriktirmişsindir."
...
"Belki bazen üzgün olmak için insan kendisine izin vermeli." dedim. "Depoyu doldurmayı bırakmalı."
Duyguları bir şişeye doldurup saklayabilmek isterdim, böylece ihtiyacınız olduğu başka bir anda onları yeniden hissedebilirdiniz.
Yakın olmak yanında olmak anlamına gelmeyince
Beni kollarıyla sarsın istiyorum, böylece başımı göğsüne gömüp ağlayabilir ve kendimi güvende hissedebilirim. Ama kolları uzağımda, aramızda mesafe var. Ben hafifçe ona doğru uzanınca da bir hamleyle benden uzağa geri çekildi. Biliyorum, muhtemelen manevi gücümü hatırlatmak istiyor, ama ben sadece sarılsın istiyorum, hani diğer anne babaların çocukları ağladığında yaptıkları gibi.