Annemin uyumadan önce bize okuduğu şu masallardan birinde gibiyiz. Asleigh. Güzel kulelerinde yaşayan bir prenses ve onun prens kardeşi. Mükemmel, görkemli. Kahramanlar. Ama dışarıdaki dünyaya çiftçilere, demircilere, askerlere, dilencilere, sarhoşlara, ölüme ve kendi çukurlarında ölmekte olanlara, pisliğe ve sefalete dair hiçbir fikrimiz yok. Gerçek dünyaya. O şeyleri öğrenmemiz gerek. Ash. Ayrıcalıklı bir cehalet içinde yaşam boyu öylece sürüklenemeyiz. Elimizden gelen yerde yardım etmeliyiz. Bizi insan yapan budur. Değilse de öyle olmalı.