Çocuklara her baktığımda, küçücük yüreklerinde ilerde onlara çok gerekli olacak bütün erdemlerin filizlerini görüyorum; dikkafalılığın, güçlü sabit fikirlerin ve karakterlerinin değişmezliği içindeki dünyanın tehlikeleri karşısında cesaret isteyen insan sevgisi ve rahatlığı onlarda görüyorum, hepsi öyle bozulmamış öyle mükemmel ki ve altın kelimeleri tekrarlıyorum: Onlardan biri olmalısınız! Ve dostum, şimdi bize benzeyen bu varlıkları örnek almak yerine bizi örnek almaları gerektiğini düşünüyoruz bilinçsizce...
"Bunu nasıl yapabilirler, nasıl?"
"Bilmiyorum ama yaptılar. Daha önce de yaptılar, bu gece de yaptılar, yine yapacaklar ve yaptıkları zaman...öyle görünüyor ki yalnızca çocuklar ağlayacak.İyi geceler."