Havva Nisa Karabulut
@hnkarabulut
13 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Bir adam düştü Galata Kulesinden
Bu adam benim oğlumdu."
Oğlunun ölümü üzerine yazdığı Galata şiiri ile tanışma fırsatı bulduğum ve hayat hikayesiyle birlikte daha yakından tanımak istediğim bir yazardı Ümit Yaşar. Aşka Dair Nesirler kitabı ile de sırlarına ortak olarak fazlasıyla iyi bir dost olduğumuz söylenebilir. Kitap, Günlük-Anı-Şiir-Mektup gibi birden fazla türe hitap ediyor. Her bir türü ustaca kaleme alan yazar beni en çok mektuplarıyla kendisine hayran bırakmayı başardı. Çünkü bu mektupların bir farkı var. Bu mektuplar bana! Hatta sana, ona, bize... Çünkü bu mektuplar sahiplerini arıyor. "Sahibini Arayan Mektuplar" Sevgilisinin tek bir sözüne hasret kalmış aşığa, mapushanede ailesinin hasretini çeken mahkuma, postacının her geçişinde "Mektup var mı?" sorusuna daima "Yok" cevabı alan insanları düşünerek yazılmış mektuplar. Tabii bunların dışında bir de Mihriban'a mektuplar var. Mihriban belki de hepimizin aşina olduğu bir isim Abdurrahim Karakoç sayesinde. Mihriban... Ulaşılmaz sevgili... Ümit Yaşar için de ulaşılamayan bir sevgili olup kalmış yüreğinde. Sözlerime Ümit Yaşar Oğuzcan'ı içimde bağdaşlaştıran dizeleriyle son vermek istiyorum.
"Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara
Sevmesem seni bir daha
Paramparça etsem yüreğimi cam gibi
Sonra yaksam
Savursam küllerini karlı dağlardan açık denizlerden
Yine seni severdim toz toz
Yine sana taparım küllerimin ağırlığınca"
Sonsuz tavsiyelerimle...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Herkes sanır ki bu bir aşkın öyküsü. Lakin öyle değil. Asel İlyas'a aşıktı. Cemşit'i sevdi. Sevgi aşkı yendi."
İnsan bu kadar severken ayrılabilir mi? Hikayesini bitirmeden, bitiremeden başka bir hikayeye başlayabilir mi peki? Bizi ancak ölüm ayırır derken gözlerinin içine baka baka bir yabancı gibi davranabilir mi?(...)
Okurken bu soruları çokça sorduğum Asel ve İlyas öyküsü...
Hikayesini bildiğimiz, filmini belki de 3-4 kere izlediğimiz bir kitaptı Selvi Boylum Al Yazmalım. Aytmatov'un betimlemeleriyle Tanrı Dağı'na tırmanıp, Isık-Göl'ün etrafında tur atarken buldum çoğu zaman kendimi. İlyas'ın kamyonu, Samet'in çocukluğu yanı başımdaydı sanki. Ama bu kitapta en çok Asel'in zorluklar karşısındaki duruşunu sevdim. Yapılanlar karşısında kendini küçük düşürmeyişi, Samet'e olan fedakarlıkları, aklı başında sergilediği tavırlar... Gerçek bir kadın görüntüsünü yansıttı Asel bana.
Filminin gölgesi altında kalmaması gereken bir kitap. Isık-Göl'ün bitmemiş türküsü herkese tavsiyemdir.
"Elveda Asel! Elveda al yazmalım, selvi boylum! Elveda sevgilim, aşkım! Mutlu olman dileğiyle!.."
Büyük bir önyargıyla başlasam da tam tersi bir hayranlık ile bitirdim. 92 sayfalık bir kitapta sadece 32 sayfasının yazı olması bana çok gülünç gelmişti. Ama sonra okudukça yüzlerce sayfalık olan ama sadece boş şeylerin anlatıldığı YENİ MODA EDEBİYAT kitaplarından daha fazla altı çizilecek cümle olduğunu farkettim. Canlının-ki bu insan da olsa martı da olsa farketmiyor- gelenek, aile vb. sınırlarından çıkıp sadece kendi benliğini takip etmesi gerektiğini anlatıyor kitabımız. Ben çok sevdim ve kendime dair notlar aldım. Tavsiyemdir.
Zarif Şair diye bilinen Cahit Zarifoğlu'nun tuttuğu bir günlük aslında Yaşamak. Aralara serpiştirdiği şiirler ve yaptığı seciler ile hepimizin tuttuğu günlüklerden farklı ama. Okuyucusuna verdiği sırlarla, belli bir konu altında yaptığı tartışmalarla kesinlikle okunması gereken bir kitap benim için.
