Tuna Bozbey
@hollowman
hollow man
Yüksek Denizcilik Okulu
İstanbul Teknik Üniversitesi
İstanbul-Malatya
Malatya
18 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Dağlarca'da Erotik BağlamŞiir
Puan vermedi·318 syf.·
2022 11. kitabı
Nefis, zaman ve tanrı erotik üçlemesidir Dağlarca. Devinirin içinde bir heykel; bocalar iki yaşam arasında. Kitap minvalinde konuşursak, evet, okuma zevkine ket vuracak şekilde bir tekrarlık söz konusu. Serbest dize olmaması ve (dörtlüğe sığınarak) anlatımı güçlendirmek için tekrara düşmesi üzücü, lakin ustanın ilk kitabı olduğunu unutmamak gerek.
Reklam
7/10
2021 102. kitabı
"Şiir, ritim ve uyağı kullanarak müzikle bağlantı kurar." Bu, Baudelaire'in şiir anlayışıdır. Lakin Paris Sıkıntısı'nda, imgenin dizedeki formsallığını aşıp, daha ince, bağlamın daha nükteli verilebileceği düzlem arayışına girmiştir. Daha bir ayrıntı ve daha bir alaycılık, bu özgür düzlemden gelmektedir. 
Paris Sıkıntısı
Paris Sıkıntısı
Üç Nokta: Öteki Kendi'nden, Yeni Kadın Tasavvuru"·59 syf.·Şiir
6/10
2021 101. kitabı
Dönüşüm Dergi 7. Sayı'da, "Üç Nokta: Öteki Kendi'nden, Yeni Kadın Tasavvuru" incelemem yayında. Tüm okurları beklerim.
"Üç Nokta şiirlerinin karakteristiği, sahiplenilmiş kadın kimliği üzerine
kuruludur. Şairin kadınlığa yönelik yaklaşımı, “kadın, kadındır” yerine,
“kadın, aşık olduğumdur” olmuştur. Bu bağlamda şiirlerin uzamı da bu
sahiplenme gibi, ama şartlandırılmamış, ama özdekleştirilmiştir" 
Üç Nokta
Üç NoktaHER ŞEYE RAĞMEN·72 syf.·Şiir
8/10
2021 100. kitabı
Çok güzel bir halk ağzı kullanımı ve üzerine çalışılmış, sağaltılmış dil. Yuvalarından taşmaya hevesli, harikulade imgelere ve yer yer çok güçlü edebi kullanımlara rastladım, başta Nezval olmak üzere, Necip Fazıl ve Baudelaire'i çağrıştıran dizeler gördüm. Her Şeye Rağmen, kütüphanenizde durması ve ara sıra gerçek şiirin tadına varmak istediğinizde okumanız gereken bir şiir kitabıdır. Şiddetle öneririm.
Şiirin Bağlamına Soyut Bir Yaklaşım: Sesler·80 syf.·
Sesler
Dönüşüm Dergi için yazılmıştır.
"Sanattaki ilişkiler, yalnızca dışsal bir forma dayalı değil, anlam ortaklığına bağlı”
Kandinsky’nin şiir ile olan ilişkisi, sanat anlayışı dahilinde, bir biçime ve onun getirdiği her türlü uzamsal gerçekliğe karşı bir başkaldırı olarak yorumlanabilir. Çağının sanat ilgisini materyalist olarak değerlendiren Kandinsky için altın olan, ruhani harç ve yüzü doğanın ifadesi olmayan, bireysel bir iç dökümdür. Elbette doğaya şiirlerinde de yer verir; renklerin çabukluğu, mikro kıpırdanışlar ve bunların orta yerinde bir adam onun içselliğinin özgün bir dışavurumudur. Ona göre, eğer ele alınacak şey doğa ise, bizi ilgilendiren şey onun ilkel yaklaşımı ve bunun karşısındaki bizim salt duygudurumumuzdur. Bu iç dökümü biraz açacak olursak, o zaman söylenen ve bizim anlamamız gereken, doğa olarak bahsedeceğimiz şey günümüzün lirik anlayışı olacaktır. Çünkü post izlenimci eğilimlerin sonucu olarak, gözlem ve renklerin yoğunluğunun yanında, bunların psikolojik birer etmen oluşu, onu soyut anlayışa iten, nesneli bırakıp öznele kaçan ruhsal bir öğrenci ve öğretmen yapmıştır. Şiirlerinde, öğretmen olarak bu manevi ihtivayı güdüler, lakin buyurmaz; öğrenci olarak görür, duyar ve hisseder, lakin eylemde bulunmaz. Çağından sıyrılan bu kendiliğinden görme, anlama ve anlamlandırma çabası, üzerinde yükseldiği zeminin bir idealden yoksun ve kayıtsız oluşundandır. Bu yüzden ortak duyguların yerini ince, karmaşık ve görece olan alacaktır. Ayrıca duygudaşlık diye de adlandırdığı, güncel olanın kavranmaya çalışılmasına karşıdır; sanatın gelişimini ruhsal bir metodiğe bağlar, biçimsizlik burada biçim kazanır. Sanat için sanat deyiminin kibrin ve ihtirasın kurbanı olduğunu düşünür, yine de iç disiplinin ve ruhsal olgunun gerçekte bir edimden uzak olmasıŞiir
7/10
2021 94. kitabı
Sesler
Dönüşüm Dergi için yazılmıştır.
"Sanattaki ilişkiler, yalnızca dışsal bir forma dayalı değil, anlam ortaklığına bağlı”
Kandinsky’nin şiir ile olan ilişkisi, sanat anlayışı dahilinde, bir biçime ve onun getirdiği her türlü uzamsal gerçekliğe karşı bir başkaldırı olarak yorumlanabilir. Çağının sanat ilgisini materyalist olarak değerlendiren Kandinsky için altın olan, ruhani harç ve yüzü doğanın ifadesi olmayan, bireysel bir iç dökümdür. Elbette doğaya şiirlerinde de yer verir; renklerin çabukluğu, mikro kıpırdanışlar ve bunların orta yerinde bir adam onun içselliğinin özgün bir dışavurumudur. Ona göre, eğer ele alınacak şey doğa ise, bizi ilgilendiren şey onun ilkel yaklaşımı ve bunun karşısındaki bizim salt duygudurumumuzdur. Bu iç dökümü biraz açacak olursak, o zaman söylenen ve bizim anlamamız gereken, doğa olarak bahsedeceğimiz şey günümüzün lirik anlayışı olacaktır. Çünkü post izlenimci eğilimlerin sonucu olarak, gözlem ve renklerin yoğunluğunun yanında, bunların psikolojik birer etmen oluşu, onu soyut anlayışa iten, nesneli bırakıp öznele kaçan ruhsal bir öğrenci ve öğretmen yapmıştır. Şiirlerinde, öğretmen olarak bu manevi ihtivayı güdüler, lakin buyurmaz; öğrenci olarak görür, duyar ve hisseder, lakin eylemde bulunmaz. Çağından sıyrılan bu kendiliğinden görme, anlama ve anlamlandırma çabası, üzerinde yükseldiği zeminin bir idealden yoksun ve kayıtsız oluşundandır. Bu yüzden ortak duyguların yerini ince, karmaşık ve görece olan alacaktır. Ayrıca duygudaşlık diye de adlandırdığı, güncel olanın kavranmaya çalışılmasına karşıdır; sanatın gelişimini ruhsal bir metodiğe bağlar, biçimsizlik burada biçim kazanır. Sanat için sanat deyiminin kibrin ve ihtirasın kurbanı olduğunu düşünür, yine de iç disiplinin ve ruhsal olgunun gerçekte bir edimden uzak olmasıReklam