İlhan DALKIRAN
@homeric
Öğretmen
Lisans
Kütahya
112 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Jack Reacher serisini bu kadar tanınmış olmasının tek nedeni sanırım reklam. (iki film şimdi dizisini de çekiyorlarmış.) Okuduğum en boş ve gereksiz polisiye romanlardan biri. Birkaç polisiye okuyan herkesin gizemi başında çözdüğüne inanıyorum. Tamamen vakit kaybı. Sanırım Lee Child'den uzak duracağım artık.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fantastik kitapların farklı olanlarını bulmak gittikçe zorlaşıyor. Birbirinin benzeri birçok kitap, bu türü seven ama boşa vakit kaybetmek istemeyenler için oldukça kötü bir durum oluşturuyor. Bu seriye de böyle bakmıştım ama tamamlandığı için okumaya karar verdim. (Patrick Rothfuss gibi bekletenlere kinim büyük) Klişeler var mı? Evet, fazlasıyla mevcut ama sıkılmadım. Yarattığı Dünya, kahramanlar hoşuma gitti ve severek okudum. Uzun savaş sahneleri arada sıksa da bitirdim ve pişman olmadım. Bu türü sevenler için bence iyi bir alternatif olabilir.
Yorumları okuyunca beklentim bu kitap için epey yüksekti ama beklentimi karşıladığını söyleyemeyeceğim. Fikir güzel ama bana gereksiz uzun geldi. Daha kısa olsaydı akıcılığı daha iyi olabilirdi bence.
Yazarın üç kitabını da aldım ve okuyacağım ama sanırım yazılış sırasını takip etmeyeceğim. Kahin çok kalın bir kitap bu yüzden Yargıç ile devam edeceğim. Belki o Kahin' i okumamı sağlar.
Kitabı kanımca iki şekilde değerlendirmek gerekiyor. Grange'in diğer eserleriyle kıyaslarsam bence vasat ama polisiye romanları içinde mutlaka yukarılarda yer alacaktır.
Grange okurken tarzını biliyorsanız kitaptaki gizemi daha kolay tahmin edebiliyorsunuz. Daha önceleri bu gizemle ilgili daha az ipucu verilirken bu kitapta okuyucu sondaki gizemi daha kolay aralayabiliyor.( Bu arada kitabın tanıtım yazısı bile birçok şeyi en başlarda tahmin etmenizi sağlıyor.)
Grange' in diğer kitaplarında farklı ülkeler de geçmesi benim sevdiğim bir özellikken bu kitapta bu da benim açımdan olumsuz bir yöndü. ( Kısa İngiltere ve Avusturya bölümlerini saymıyorum.)
Grange severler için bir çırpıda okunacak bir kitap. Sevindiren tarafı bir sonraki kitap daha iyi olacak. Grange'in bence böyle bir döngüsü var.
Bu kitaba sürprizbozan vermeden bir inceleme yazmak çok zor. Bu yüzden dikkat etmeme rağmen bir şeyleri açık etmiş olabilirim. En iyisi incelemeyi okuumadan kitaba başlamanız.
Cüneyt Arkın Ala Geyik adlı filminde Halil isimli bir genci canlandırıyordu. Geyik sesi duyunca ne işi olursa olsun ( yanlış hatırlamıyorsam gerdek gecesi sahte geyik sesiyle kandırılıyordu) bırakıp ava gidiyordu. Polisiye romanların en büyük klişelerinden biri de herhalde emekli olmuş, düzenli bir hayatı seçmiş kahramanımızın adeta geyik sesi duymuş gibi cinayet haberi alınca kıvranıp işine geri dönmesi. Bu klişenin en yoğun kullanıldığı romanlardan biri de sanırım bu. (Polisiye okurlarının zaten klişelere aşina olduğu düşünülürse fazla da rahatsız edici değil.)
Harry Hole'nin bir önceki kitabı sinir bozacak kadar merak uyandıran bir noktada kalmıştı. O kitapta neler olduğunu ise ancak bir iki yüz sayfa okuduktan sonra öğrenebiliyorsunuz.
Kitap oldukça kalın ama heyecanı kaybettirmeden hakkını veriyor. Nesbo'nun daha önceki kitaplarını okuduysanız ve tarzını biliyorsanız aynı şeyi bu kitapta da yaptığını görebilirsiniz. Önce şüpheleri birinin üstünde topla. Okuru yavaş yavaş katili bulduğuna inandır. Bu arada ikinci bir şüpheli hazırla. Birinci masum çıkınca "Tamam, o değilse kesin bu. " dedirt. Sonunda ise "Hayda bu da değilmiş. Asıl suçlunun .....olacağını hiç düşünmemiştim." demesini sağla. Buna alışan okur için katili tahmin etmek hiç zor olmuyor.
Kitap yine bir sonrakini merak etmemizi sağlayacak noktada bitiyor. Umarım Doğan Kitap çok bekletmez sıradaki Harry Hole macerası için.
