TÜBİTAK —F 35 —YAĞMUR DUASI
Proje Yürütücüsü; Doç.Dr. Öznur Özdemir.
Kendisi Fen Edebiyat Bölümünden .
Proje Adı:Yağmur duası
Bu çalışma Tübitak tarafından 3000000 TL yatırım almış.Aynı Tübitak genç bir kızın dünyada 1. Olan ve NASA' da kabul gören bir projesini ise reddetmişti .Milyarlarca Dolar verip Amerikan ambargosundan alamadığımız ve programdan cikarildigimiz F-35 gerçeği ortada iken üstüne hava savunma sistemleri olan patrioatlari da alamamıştık.Bu denli Askeri ve savunma teknolojisinde geride olduğumuzun sebebi sanırım bu yukarıdaki yontemlerden geçiyor .
- Bazı seyler duayla olmaz bilim ve teknolojiye yatırım ile olur .
- Tübitak, hoşaf ve yağmur duası yerine yatırımı pırıl pırıl genç beyinlere vermesi gerekiyor .
- İsrailin hava savunmasını dua korumuyor bilim koruyor .Her ne kadar kabul etmesek bile Türkiye'den kaçan ve giden genç beyinlerden oluşan Silikon vadisinden yararlanıyorlar .
R.p
Rapor
nere bassan bataklığa batarsın,
fikir dinsiz, merak deli, dünya cılk.
bozulmuş insanlar, Allah kurtarsın,
mide dinsiz, yürek deli, kafa cılk.
kart öküzler bağlanalı batıya,
cıvıklık bulaştı, birçok katıya.
ne temele güven, ne de çatıya.
duvar dinsiz, direk deli, oda cılk.
imanda nasipsiz, dinde fakirler.
akşam köşesinde küfür okurlar.
zaman tezgah olmuş, günah dokurlar.
usta dinsiz, çırak deli, kalfa cılk.
at huysuz çıkarsa binilmez kardaş.
denecek çok söz var denilmez kardaş.
açlıktan ölsekte yenilmez kardaş.
hoşaf dinsiz, börek deli, çorba cılk.
çektiğimiz çile hesaba gelmez.
ay geçer, yıl geçer, yüzümüz gülmez.
toprakta bereket olurmu ? olmaz.
kazma dinsiz, kürek deli, çapa cılk. kovuldu ülkeden ar, namus, haya.
asrileştik güya, uyduk modaya.
beden açık, yüzde yedi kat boya.
surat dinsiz, tarak deli, ayna cılk
Abdurrahim Karakoç
Abdurrahim KarakoçÇanakkale'deŞiir
Karanlık gecenin, soğuk ayazında,
Silaha sarılan neferler vardı.
Çatlak dudaklarla, sabah namazında,
Allah’a yükselen dualar vardı.
Yârin cemalini seyre doymadan,
Doğacak çocuğunu bile görmeden,
Sabah vaktinde, güneş doğmadan,
Cephenin yolunu tutanlar vardı.
Vatan, millet deyip öne atılan,
Şehit atasının yerini alan,
‘Allah, Allah’ deyip, korkular salan,
Henüz on beşinde aslanlar vardı.
Ulu Rahman’a kurban adanan,
Sıladan, cepheye düğünle giden,
Hakk’a kurban diye kına çalınan,
Şahin gibi bakan Hasan’lar vardı.
Çakal, Türk yurdunu mesken tutunca,
Anadolu toprağını, malı sayınca,
Söz konusu vatan, millet olunca,
Kurt misali dağlar aşanlar vardı.
Düşman donanması topa tutarken,
Savaş tayyaresi çivi saçarken,
Nefer şehit olup, mevzi düşerken,
Sapasağlam duran imanlar vardı.
111 sene anlamadı seni insanoğlu...
Şiirler yazıldı, marşlar söyledi, filmler çekildi ama hep eksik kaldı.
Hoşaf ve ekmek ile açılan o oruçlar yansıtılamadı hiç bir dizeye.
Şehit olmaya giden çocukların kınalarını hiç bir marş besteleyemedi.
O kurşunlara göğüs geren, evladından önce vatanını düşünen o ruhu hiç bir belgesel anlatamadı.
...Ve bunları oluşturan birlik, beraberlik, ırk ayrımı olmadan oluşan kardeşlik 111 senedir oluşturulamadı.
Bir daha yazsak bu destanı ancak o zaman idrak edilir, bilinir değerin ÇANAKKALEM...