Ben gidiyorum, hoşça kalın. Birkaç aya görüşürüz…
1000Kitap
Hoşça kal Van...
Bir gün sonra Van'dan ayrılıyorum. Ne kadar kızsam da, ne kadar kırgın olsam da bu şehir hayatımın en büyük parçası oldu. Çünkü en güzel anılarımı da en ağır acılarımı da burada yaşadım. Çocukluğum bu sokaklarda geçti. Hayallerimi burada kurdum. İlk kez burada sevdim, ilk kez burada kalbim kırıldı. Sevdiğim adamı burada tanıdım, burada sevdim ve yine burada kaybettim. Bazı insanların gidişi bir şehirden daha büyük boşluk bırakıyormuş, bunu burada öğrendim. Arkadaşımı burada toprağa verdim. Onunla yürüdüğümüz sokaklar şimdi sadece bir hatıra. Kedimi burada kaybettim. Bir canın eksilmesinin evi nasıl sessizleştirdiğini burada gördüm. Bu şehir bana bazen yuva oldu, bazen yara. Bazen sığındığım yerdi, bazen kaçmak istediğim yer. Ama ne olursa olsun hayatımın en ağır yüklerini burada taşıdım. Şimdi Ankara'ya gidiyorum. Yeni bir şehir, yeni bir hayat beni bekliyor. İçimde biraz umut, biraz korku ve çokça hüzün var. Çünkü insan bir şehri terk ederken sadece evini bırakmıyor; anılarını, kaybettiklerini ve yarım kalan hikâyelerini de geride bırakıyor. Ve sanki gitmeme bir gün kala Van bana son kez dönüp vurdu. Zaten taşıdığım onca yük yetmezmiş gibi, giderken bir darbe daha bıraktı kalbime. Belki yıllar sonra bu şehri özleyeceğim, belki de bana yaşattığı acıları hatırlayacağım. Ama bildiğim tek şey, buradan giderken eski benliğimin büyük bir kısmını burada bırakıyor olmam. Hoşça kal Van. Arkadaşımın anıları sende kaldı. Kedimin izleri sende kaldı. İlk aşkımın izleri sende kaldı. Çocukluğum sende kaldı. Ben gidiyorum ama benden kalanlar hep seninle kalacak.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şimdi gittin bir hoşça kal demeden. Sahi hiç merhaba da dememiştin. Çünkü hiç konuşamadık senle..
Hoşça bak zâtına kim zübde-i alemsin sen Merdûm-i dide-i ekvân olan âdemsin sen Öze Yolculuk
Edebiyat
-Asıl söylemek istediğim şu Senin sadece varlığın bile beni rahatlattı. Yalnız büyüdüm ve yalnızdım beni sıcak bir şekilde kucakladın. +Hayatımın en zor günlerinde yeniden ayağa kalkmamı sağladın. Sen olmasaydın şu an bulunduğum noktada olmazdım. -kendime inanmadığım zamanlarda,bana inanan sana inandım bu her şeyi mümkün kıldı. +Beni gülümsettin. Seninleyken hiçbir şeyim yokken bile dünyanın zirvesindeymişim gibi hissettim. -Doğru,bazen dünya eksiksiz gibi görünüyordu çünkü beraberdik +Evet.Artık kusursuz mutluluğun ne olduğunu biliyorum. -Sayanede aşkın ne olduğunu öğrendim.Artık ayrılığın ne olduğunu biliyorum. +Senin sevginin hayatımın ne kadar aydınlattığını asla bilemezsin..Her şey için teşekkürler. -Teşekkürler.Ben seni tüm kalbimle sevdim.Hoşça kal +Hoşça kal.. -Bugün ilk sen gitmelisin...
Dizi Alıntısı
Veda
Gitmek zamanı geldi, Artık yolun sonuna varıldı, Gözlerimden yaşlar süzülür, Kalbimden derin bir sızı. Bir daha dönmem belki, Ama seni unutamam, Hatıralar kalacak, Sonsuza dek yaşayacak. Hoşça kal sevgilim, Elveda demek zor ama, Yollarımız ayrılsa da, Kalbim hep seninle kalacak.