benim hayatımın amacı ne ve onunla ne halt edeceğim? bilmiyorum ve korkuyorum. asla istediğim bütün kitapları okuyamayacağım; olmak istediğim bütün insanlar olamayacağım ve yaşamak istediğim bütün hayatları yaşayamayacağım. kendimi istediğim bütün becerileri edinecek kadar eğitemeyeceğim. bunları neden istiyorum? hayatımda mümkün olan zihinsel ve fiziksel tecrübelerin tüm renklerini, tonlarını ve çeşitlerini tatmak ve hissetmek istiyorum. ve korkunç derecede sınırlıyım. uğrunda yaşayacağım çok şey var, yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm.
zihnim, igrenç derecede açık, bir benzetme yapmam gerekirse, artık kâğıtlarla, saç telleri ve çürümekte olan elma koçanlarıyla dolu bir çöp tenekesi gibi.
zamanla işler düzelecek. ya da düzelmeyecek, her şey dinamiktir, bu da bu hayatta hem sevinçten uçacağım hem de kötü hissedeceğim anların olacağı, bunlarin âdeta bir gelgiti andıracağı anlamına geliyor. bugün üzgünsem yarın mutlu olacağım ve bugün mutluysam yarın üzgün olacağım, bunda bir sorun yok. kendimi sevmeye devam ettiğim sürece sorun yok.