her şeyden önemlisi, sevgi
eninde sonunda
her şeyin
anlamsızlığını gösteren
tek gerçeğimiz gibi
hayatının bu sayfası diploman
işin
paran
hiçbirinin önemi yok sevgiden ve sevdiklerinle
kurduğun bağdan başka
onları ne derin sevdin
nasıl dokundun
ve ne kadar verdin sevgini
tek bu kalacak sana
belki de
hatırlamadığım
günahların bedelini
ödediğim için
hak etmiyorum
güzel şeyleri
bazen çok daralıyorum. sanki bütün yapı darmadağın olmuş. çekim gücüyle artık bağın kalmamış, uzayın kapkara boşluğunda tek başına savruluyormuşsun gibi bir duygu. hangi yöne gittiğimi bile bilmiyormuşum gibi.
yine de sıradan bir genelleme yapacak olursam, mükemmel olmayan yaşamlarımızda boşa harcanmış zamanların da yeri önemli değil midir? eğer bu mükemmel olmayan yaşamlarımızdan tüm bu boşa harcanınışlıkları çıkaracak olursak, yaşamlarımız mükemmel olmama özelliğini bile yitiriverir.
o çok arzuladığım, diğer insanlarla kurulan iletişimi bulabilecek miyim hiç? sahte, dayatılmış bir çözümü açıkyüreklilikle benimseyebilecek miyim? hayatımın geri kalanını nasıl haklı gösterecek, nasıl makul kılacağım ben? farkına vardığım en ürkütücü şeyse dünyadaki milyonlarca kişinin benim yerimde olmak isteyeceği
