Puan vermedi
Kitabı okuyorum - nihayet okumaya başladım - lakin belirteyim; bu kitap ve içindeki bilgiler bana masal gibi geliyor. Zaten açıkçası bana bir şey katması için ve yaşadığım çevreye daha iyi adapte olabilmem için okuyorum. Önceki okuduğum kitapta Gazali'nin cehennem tasvirleriyle yarışacak düzeyde bir kitap olduğu belirtilmişti(Ahirette 45 Gün). Oradan aldığım şevkle kitabı okumaya koyuldum ama daha başlarındayken bu yazılanlara - yani içeriğe - pekde inanmadığımı belirtmek isterim. Örneğin daha başlangıçta yazan rabbin kimdir veya kimin milletindensin soruları gibi(bu sorgulamalar kabirdeyken yapılıyormuş yersen) ve daha okuyacağım niceleri... Ama dediğim gibi esas okuma sebebim cehennem tasvirlerini görmek, hayal edebilmek, okumak ve bilmek. İnanmayanlarda benim gibi hikâye niyetine alıp okuyabilir. Allah'dan elimizin altında kitap hazır vardı yoksa birde temin etmek zorunda kalacaktık...(kütüphaneye sormuştum depoya kaldırılmış alamadıydım) Bilmeyenler için kitap eski dilde, lisanda tercüme edilmiş. (yani tercümeli hali bile zeman veya domuza hınzır vs. diyor, eski lisan, terimler anlıyacağınız) Bitirince önemli kısımları buraya aktarabilirim zira kimse duygu ve düşüncelerini yani yorumunu buraya aktarmamış. Kitabı okuyorum bu arada kitap gözümün önüne - bazı tasvirlerden dolayı - nedense Samanyolu Tvdeki Beşinci Boyut dizisini getiriyor. Bu arada Gazali, bidati mezhepsizcilik olarak tanıtıyor. Bende bidatçiyim o zaman ey Gazali! Yine kitap Kur'anda, Allaha yaklaşmak için vesile arayınız mealini peygamberler ve evliyalar olarak tefsir ediyor. Bu da bir eksi ben ve Cemre Demirel bunu beğenmedi. Öncelikle kitap 73 fırka olacağını(şu meşhur hadisden hareketle) ve bir fırkanın cennete gireceğini, onunda naciyye ehl-i sünnet ve'l cemaat olacağını söylüyor. Diğer 72
Fransız yazardan yüksek kültürlü bir macera romanı.
Amerika’da zengin bir işadamı, bir gizemi çözmek için ünlü sihirbaz Harry Houdini ve psikanalizin kurucusu Sigmund Freud’u kiralar. Yardımcı rollerde Jung ve Tesla var. Gerçek ve kurmaca iç içe. Gerçek tarihi kişilikler romanda rol alıyorlar ; zamanın siyasetçileri, ünlü gangsterler, sihirbazlar, HP Lovecraft, Sandor Ferenchi ...vs. Eski New York’un karanlık ve gösterişli yüzünü görüyorsunuz. Roman gerçek tarihi olaylarla ilerliyor; ilk gökdelenler, Manhattan kültürü, gangster mahalleleri, seri katiller.
Kitabın tanıtım yazısında Freud’dan bahsetse de Houdini daha ön planda. Hatta Houdini’nin kısa bir biyografisi bile diyebiliriz. Geri dönüşlerle ve rüyalarla Houdini geçmişini hatırlıyor, koşuşturmacanın arasında da Freud onu analiz ediyor.
İki tarihsel figürün macerası gibi görünse de iki farklı gerçeği arama biçimi çatıştırılıyor.
Freud : "İçeri girme". Bilinç altına inmek, derinleşmek, bastırılmış anıları ortaya çıkarmak.
Houdini : "Dışarı çıkma". Zincirleri kırmak, kilitlerden kaçmak, kurtuluş.
Klasik polisiye değil, duygusal yoğunluğu düşük, çabuk okunuyor ve entellektüel mizah içeriyor. İyi okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
başlamadan önce uyarayım spoiler içerir!!
ben önce filmleri izleyip sonra kitaplarını okuyanlardanım o yüzden neler yaşanacağına az çok hakimdim ama asla böyle bir şey beklemiyordum. bana en az sevdiğim hp filmini sorduklarında da ateş kadehi derdim. okurken fark ettim ki, kitapla film arasında gerçekten çok fark varmış. çoğu kitabı okurken heyecanlanmam fakat bu kitap öyle bir kitaptı ki gerek anlatım dili olsun, gerek olayların kurgusu olsun beni çok şaşırttı ve sayfaları çevirdikçe çeviresim geldi. ben filmde Cedric’in ölümüne pek üzülmemiştim, sadece oyuncusundan dolayı severdim, kitapları okuyunca fark ettim ki Cedric gerçekten iyi ve onurlu bir karakter. büyük salonda ona kadeh kaldırılırken gözlerimin dolduğu doğrudur. özetle, gerçekten kitabı çok beğendim gönül rahatlığıyla okuyabilirsinizz!!
cok harbi soruyorum bu kitap saka mi... ben bunun bir fanfic uyarlamasi oldugunu bilmeden basladim ve kitap 200lere dogru asiri sıkıcılasip aynilasinca diyim ki digerleri ne dusunmus. cunku inanilmaz ovulen bir kitapti. neyse gittim baktim harry potter fanficiymis. orada bir zaten durdum dedim wow cunku fanficin amaci zaten internet ortaminda KALMASIDIR. baskasinin karakterleri ve evreni uzerinden fanfic yaziyorsaniz bile bunun basilmasi beni gercekten sok etti. odul falan vermisler bir de harbiden rezillik yani. 3 kitap tek bir kitap haline getirilmis gibiydi 1k sayfa olmasini da acikliyor bu. yazar bolmus gerci ama keske 2 kitap falan yapsaydi. karakterler bir tuhafti olay orgusu bir tuhafti... gittim tam 2 gunumu harcadim bir de bunu okumak icin sonunu merak ettigimden sirf... uzun suredir okudugum ilk kitabin boyle olmasi beni harbiden yaraladi maalesef. 3 puani da yazar ugrasmis diye veriyorum ya. kainein saclarinin gumus-sari olmasi da yardi knk bari dis gorunuslerini de degistir ne oldugunu anlamayalim. iyi ki pdf okumusum 600 lira verseydim suna cok kotu olurdum bir daha kitap falan almazdim hayata kuserdim. enemies to lovers yazmayi amaclamis sanirim kralice? ama oyle bir vibeda alamadim. keske fanfic olarak kalsaymis. bana ne aski gecirebildi ne sadakati gecirebildi.. 1000 sayfa dile kolay ne anlattin sen? hicbir sey. bir de ilk basta felaket heveslenmistim cunku isyan zaten fantastik kurgularin en has konusudur. dedim wow ilk defa isyandan sonrasini okuyacagiz. basarisiz bir isyanin hem de. ilk 300 sayfayi hic atlamadan okudum bu yuzden umudumu kaybediyordum ama DAYANDIM. sonraki 700 sayfa... bu ikisinin carpik iliskisine yorum bile yapmiyorum. bazi sahneler de cidden igrencti. hani kurgunun fanfic oldugu o kadar belli ki... hp evrenini bilmeyenler zaten
En sevdiğim HP kitaplarından biri. Harrynin aldığı kararlar olsun farkındalığı olsun ne kadar büyüyüp güclendiğini en iyi gördüğümüz eser bana göre. Rowlingin dilinin akıcılığına diyecek bir sey yok zaten büyükler icin masal yazmıs bana göre çok seviyorum maalesef.
Başlarda o kadar bayağı ve klişeydi ki ilk sayfaları okumam uzun zaman aldı. Sonrasında hikaye akmaya, aşağılık kompleksli ana karakterimiz sadece kendi acizliği ve perilerin yüceliği üzerinde düşünmemeye başlayınca daha okunası oldu.
Hep kendini perilerin gözünden değerlendiren, değer kazanabilmek hatta kendini değerli görebilmek için ben neler çektim, zorundaydım gibi saçmalıklar sayan bir karakter. Ve ben bunun yazarın taraflı kaleminden kaynaklı olduğunu düşünüyorum (tıpkı Alacakaranlık serisinde sürekli vampir yüceleştirilmesi gibi). Annesinin 8 yaşındayken omzuna yüklediği koca bir sorumluluk altında ezilirken bir kere bile bu saçma sorumluluğa isyan etmemiş olması dümdüz salaklık çünkü ailesiyle olan toksik ilişkinin sürmesi için onlardan gelen bir manipülatif güzelleme, el üstünde tutuyor gibi rol yapma çabası bile yok. Dümdüz Feyre'nin emekleriyle yaşayıp hiç tatmin olmayan parazitler ama nedense Feyre onları çok seviyor. Feyre'nin ailesiyle olan ilişkisi kül kedisi masalı gibi. Yazar burada bir sevgi ya da manipülasyon bağı kursa 10 senelik sözden daha mantıklı bir açıklama olurmuş.
Evren belki iyi kurgulanmıştır, emin değilim ama Feyre'nin cahilliğiyle bu evreni keşfetmek zorunda olmamız çok normal. Çünkü evren anlatmanın en kolay ve doğal gösterilen yollarından biri ana karakterle birlikte keşfetmektir (ör: hp universe). O yüzden evren kurgusu şöyle saçma böyle saçma demeyeceğim sonuçta bir seri ve keşfettikçe ortaya çıkacak ne kadar iyi olduğu. Ama gayet iyi bir DnD evreni gibi görünüyor.
Karakterlerin psikolojik derinliğini görebilsek benim için için çok daha keyifli olurdu ama bu da bir yazım tercihi ve fantastik edebiyat yazarının bunu yapmasına gerek yok.
Tamline gelecek olursak... Ben yine bir sevgi göremedim ortada. Çekim olabilir, manipülasyon
