Huriye Arslan
@hryarsln
39 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
"Ama o benim babam," diyormuş üniversitesi yurdundaki arkadaşına."Bir yabancı değil, babam, hücrelerimin yarısı, kanımın yarısı, saçımın rengi, çene yapım ondan geliyor.Babam bu kelimenin tadını seviyordu.
Peki ya bu baba; koruyucu , kocaman bir yırtıcı hayvan değil de zayıf ,bitkin, yaralı, terkedilmiş bir yaratıksa? Ya kızı onun kanadının altına sığınmak yerine ona analık etmek zorunda kalırsa?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öfkeliydim, kendime karşı öfkeliydim.Bana hep böyle olur.Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa , tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.
Önemli olan kaybettiklerim değil, hatıralarım.Yaralar iyileşir.Sevgi yaşar.
Biz kalırız.
Huriye Arslan
, bir kitap okuduPuan vermedi·238 syf.·
9 günde okudu
·Okunma: 10 Ağustos 2025 20:00
·2025 15. kitabı
