Burada bile, savaştığının aslında bu insanlar olmadığını, okyanustan okyanusa, kuzeyden güneye, huzurla uyuyan ve rahatsız edilmek istemeyen milyonlarca evden, insanlardan, tarlalardan, köylerden oluşan koskocaman, vıcık vıcık, boğucu bir kıtayla savaş verdiğini anlayabiliyordu. Boğazındaki ip soğuktu ve kaşındırıyordu, Len korkuyordu, bu adamların çok, çok küçük bir parçasını oluşturduğu bir fikirle, inançla ve yaşam tarzıyla kavga edemeyeceğini biliyordu.