Tam o sırada bir ışık belirdi,
koca ormanı yarıp geçti,
``Şimşek olmalı`` dedim kendi kendime.
Ne var ki şimşek çakar çakmaz sona ererdi,
oysa bu ışık gitmiyor, daha da ışıyordu:
``Bu da ne?`` dedim kendi kendime.
Tatlı bir ezgi duyuluyordu
aydınlık havada; haklı bir öfke kapladı içimi,
Havvva'nın davranışını kınadım, çünkü yerin de,
göğün de boyun eğdikleri bir yerde,
yeni yaratılmış yapayalnız bir dişi
bir tüle bürünmek* istememişti;
eğer tüle bürünseydi
bu anlatılmaz güzellikleri
çok daha önce, daha uzun süre tanımış olacaktım.
*Kurallara uymak
Ortaçağ'da yaygın görüşlerden biri,
Ama ilginçtir
Kalmamış Ortaçağ'dan gibi.