Kolundaki yaralar efendim?
+ Tutunurken öyle oldu Olric..
– Ya “Yüreğindeki yaralar…” Efendim?
+ Tutulurken öyle oldu Olric..!
– Peki ya gözlerindeki suskunluk; ne Efendim ?
+ Hiç dokunma..! Sus Olric!..
– Sustum Efendim…
"Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!"
"Peki, sen ne görüyorsun bakalım?"
"İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan."
Yalnızlıkmış! Sen kimsin adını anacak yalnızlığın? Sen o şairlerin, sen o acizlerin yalnızlığını bilirsin ancak! Yalnızlık! Söyle bana hangi yalnızlık? Ah kim tadabilmiş yalnızlığı, kim? Kimse! Asla! Nereye gitsen peşinde geçmişin yükü, geleceğin yükü! (...) Bil ki mahkumsun yürümeye sonsuza dek sevdiklerinle, sevmediklerinle, sevenlerinle, pişmanlıklarınla, arzularınla, acılarınla, sevinçlerinle...