Yaşamak kadar ıssız ve bir başımayım
Vuslatı olmayan yarım bir sevdayım
Köhneleşmiş yıkık perişan viraneyim
Bir karara koyamadım gitti ben beni.
Şu dünyada cehennemin en dibiyim
Sanki dar ağacında ipe çekilmiş gibiyim
Bildim bileli çılgın deliyim divaneyim
Aklı başta göremedim gitti ben beni.
Bir zamanlar birbirilerinden ayrılmak birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hala bilmeyeceklerdi.
Vasiyetimi yazdım ellerim tutuyorken
Farkettim de hiç bir şeyim yokmuş
Şiirlerim türkülerim
Bir kaçta havalı pozum…
Ve hepsini sahipsiz bıraktım.
Galiba sözler tükendi
Yolların sonu geldi
Vakit gitmek vaktidir
Her şey olduğu gibi kalsın
Olması gerekenler oldu
Yaşanması gerekenler yaşandı
Ne bir eksik ne bir fazla
Hikaye bu kadardı
Hoşçakal iki gözüm.
Hasretle dolu koca bir şehir
Yarım kalmış hayaller
Yıkık bir kaç satır
Ve hüzzam dolu şarkılar...
Boğuyor beni yokluğun
Mektuplarına el süremez oldum
Ne yapsam ah ne yapsam ?
Çok çaresizim be!