Natüralistler beşeri değerlerin merkezini, toplumsal ve bireysel özlemlerin kaynağını her zaman maddi doğal dünya içerisinde bulurlar. Doğa her zaman anaçtır ve ona karşı her yabancılaşma her zaman insan adına keyfi, akıldışı hatta günahkârca bir iştir. Fakat varoluşçular doğadan hazzetmezler ve ondan metafizik ilkeler cıkarmazlar...
Basit korkular içinde yaşadığımız sürece Tanrıyla yetinebiliyorduk. Daha derin olduğu için daha korkunç olan başka korkular bizi ele geçirince başka bir referans sistemi, başka bir patron gerekti bize...