Hüseyin Sönmez
@hsyn21
Tam otuz yıl saatim işlemiş ben durmuşum;
Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum
N. Fazıl
Yenilgi; zayıf, eriyen kalplerin yetiştirip kısır emellerinin leşi ile beslediği bir akbaba gibidir.
Ölümle beslenen, ölüme yem olur. Başkalarının acıları üzerinde yaşayan da acılara av olur
Aslında bebek ile yaşlı, acizliklerinde ve yardıma olan ihtiyaçlarında eşittirler. Fakat bebeğin acizliği, nedense insanların sevgisine ve onun için fedakarlıkta bulunmalarına neden olurken ;yaşlının acizliği ise, kendisinden hem sevgiyi ve fedakarlığı uzaklaştırır. Kazara birinden yardım şansı görmüşse, bu mutlaka istemeyerek olmuştur. Doğrusu yaşlının aczi, bebeğin aczinden dafa fazla ilgiye layıktır.
Akşam Erken İner Mahpushaneye
Hırsla çakarım kibriti,
İlk nefeste yarılanır cıgaram,
Bir duman alırım, dolu,
Bir duman, kendimi öldüresiye,
Biliyorum, "sen de mi?" diyeceksin,
Ama akşam erkeniniyor mahpushaneye.
Ve dışarda delikanlı bir bahar,
Seviyorum seni,
Çıldırasıya...
Fazla tevazunun sonu vasat insandan tavsiye dinlemektir.
