Dertlerimizi avutan akıl ve hikmettir,
O engin denizlerin ötesindeki yerler değil.
-Horatius
Memleket değiştirmekle kıskançlık, cimrilik, kararsızlık, korku, tutku bizi bırakmaz.
Onlar manastırlarda, medreselerde bile peşimizi bırakmazlar. Bizi onlardan ne çöller kurtarabilir, ne mağaralar, ne bedenimize ettiğimiz işkenceler:
Öldürücü yara bağrımızda kalır.
-Vergilius
Sokrates'e birisi için, seyahat onu hiç değiştirmedi, demişler. O da: Gayet tabii, çünkü kendisini de beraber götürmüştür, demiş.
Niçin başka güneş başka toprak ararsın?
Yurdundan kaçmakla kendinden kaçar mısın?
-Horatius
Kötülüğümüz içimizde bizim; içimizse kurtulamıyor kendi kendisinden.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Kendimiz -ki en iyi, en emin sığınağımız odur-, kendimiz bile güvenilir değiliz yeterince. Kendimi hem yürekçe, asıl iş yürekli olmakta çünkü, hem varlıkça öyle hazırlıyorum ki, başka her şeyimi yitirdiğim zaman kendimle yetinmesini bileyim."
Babası olsaydı durumu yaklaşık şöyle dile getirirdi: Her istediğini yapmasına izin verilen biri, sonunda başını duvara çarpacaktır. Veya şöyle de diyebilirdi: Her istediğini gerçekleştirebilen kişi, kısa süre sonra artık ne istemesi gerektiğini bilmez olur. Ulrich kendi kendine bunu büyük bir keyifle yineliyordu. Eskilere has bu bilgelik, ona olağanüstü yeni bir düşünce gibi geliyordu. İnsanın olanaklarına, planlarına ve duygularına önce önyargılar, görenekler, güçlükler ve her türden kısıtlamalarla, tıpkı bir delinin sırtına deli gömleği geçirilmesi gibi, sınırlar konulması gerekir, belki ancak bundan sonradır ki insanın ortaya koyabilecekleri kök salabilir, değer ve süreklilik kazanabilir; -bu düşüncenin taşıdığı anlamları görmezden gelmek, gerçekten de neredeyse olanaksızdır!