Proust'un erkek kardeşi Robert'in söylediği gibi, "Üzücü olan şu: 𝘒𝘢𝘺ı𝘱 𝘡𝘢𝘮𝘢𝘯ı𝘯 İ𝘻𝘪𝘯𝘥𝘦'yi okuyabilmek için, insanların ya hasta olmaları ya da bacaklarını kırmaları gerekiyor."
Sayfa 40 - • ÜÇÜNCÜ BÖLÜM • | Zamanı Nasıl İyi Kullanabiliriz?
Dikkatimiz gökyüzünün aldığı renklere, bir yüzün nasıl aniden değişebildiğine, bir arkadaşın ikiyüzlülüğüne ya da daha önce bizi üzebileceğini hiç düşünmediğimiz bir durumla ilgili olarak içten içe duyduğumuz bir üzüntüye yönelir. Kitap bize 𝘥𝘶𝘺𝘢𝘳𝘭ı𝘭ı𝘬 kazandırır, kendi incelmiş duyarlılığı sayesinde çoktandır kullanmadığımız antenlerimizi uyarır.
Sayfa 37 - • İKİNCİ BÖLÜM • | Kendimiz İçin Okumayı Nasıl Öğrenebiliriz? |
.. sadece birkaç saat sürecek olmasına rağmen yine de unutamayacağımız bir işaret, bir kesinlik anlamına gelen kırılgan bir huzur ânına girdiğimizi biliyordum.
Kendini paralamak gereksiz, en küçük bir varsayımda bulunmak için gereken verilerden yoksunuz, ayrıca bu sakinlik, sanki her şey böyle iyiymiş, sanki her şey planlara uygun olarak kendiliğinden gerçekleşiyormuş (az daha "tükeniyormuş" diyecektim ki bu sersemce olurdu) duygusu veren yan gelip yatma rahatlığı da tuhaf.