Rock'n Roll favorimdi, ama çok geçmeden Şimamoto'nun klasik müzik tarzından zevk almaya başlamıştım. Başka bir dünyaya ait çekici bir müzikti, ama bunun da ötesinde klasik müziği çok seviyordum, çünkü Şimamoto o dünyanın bir parçasıydı.
Dışarıdan soğuk ve çok temkinli duruyordu. Sınıftakilerden bazıları onu mesafeli ve kibirli bulmuş olmalıydılar. Fakat ben başka bir şey bulmuştum - yüzeyin altında sıcak ve kırılgan bir taraf. Tıpkı saklambaç oynayan bir çocuk gibi, çok derinlere saklanmış ama bulunmayı umuyordu.
Baş karakter İrene'nin duygularını o kadar başarılı tasvir ediyor ki, İrene'nin yaşadığı her duyguyu bize de hissettiriyor. Etkileyiciydi. Tabii bu noktada çevirmenin de hakkını vermek gerekir. Dilek Turan