Öldü; ne rüzgârlar girdi içeri,
Ne bir kuş havalandı pencereden.
Öldü; kimse görmedi melekleri;
Sorma nasıl habersiz gitti giden.
Bir uzun sefere çıktı, diyorlar;
Gemiyi gören var mı? hani deniz?
Sen gittin, soframız oldu tarumar;
Doğan günü yadırgıyor hâlimiz.
Bir davranışla ilgili olarak “Asla yapmam”
dediğimde, tam da öyle davranmama varan bir
geri sayım başlıyor. N’apalım. Kadere sırtını
dönemezsin. Aklın yolu belli; kalbin yoluysa
yalnızca yüründükçe var oluyor. Düşünceler hep
aynı kalabilir, duygularsa mütemadiyen değişir.