Hiba
@htrying
Psikolojik danışman
17 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·74 syf.·
2024 5. kitabı
"Merhaba çocuğum. Ben şimdi senin benim gözlerimle gördüğün bu ağaçları çok seviyorum. Sen gel ve sana da öğreteceğim/ sevdireceğim bu ağaçları," diye mi konuşuyoruz karnımızdaki çocukla, yoksa "Merhaba çocuğum. Ben şimdi senin benim gözlerimle gördüğün bu ağaçları çok seviyorum. Sen sever misin bilmiyorum. Onu sen geldiğinde göreceğim/göreceğiz. Seninle ilgili bu bilgiyi ben senden öğreneceğim." gibi, çocuktan öğrenmeye açık bir yaklaşımımız mı var? İster anne olalım ister baba ister çocukla herhangi bir ilişki halinde bir başka birey, bu, kilit fark.
Anne babanın ya da anne baba, yani bakım verme rolünü o sırada kim üstleniyorsa onun görevi, çocuğun acı çekmemesini sağlamak değildir, çocuğun o ya da bu şekilde davranmasını sağlamak değildir. Anne-babanın en temel görevi, çocuğu tanımak, çocuğun ne zaman nerede nasıl acı çektiğini mümkün mertebe anlamak ve bu acıda yanında olmaktır, çocuk bu acıyı çekmeye devam etse bile. Bize zarar veren, acı çekmek değildi. Acı çektiğimizi hiç kimsenin bilmemesiydi.
"Kontrol güdüsü doğuştan gelen bir özellik değil, bir başa çıkma tarzıdır ." Gabor Maté
"Ama bu haksızlık!" düşüncesine takılmak, bize ket vurmaktan başka işe yaramıyor. Bu zihinsel tutum bir ağırlık ve ağırlık olduğu için suda bizi aşağı çekiyor. Gereksiz yere taşıdığımız bu yükü attığımızda, olanı iyisi kötüsüyle sakince kabul ettiğimizde suda çırpınan değil, su tarafından yukarı kaldırılan, hatta suya rağmen de değil, su sayesinde yüzen biri haline gelebiliyoruz.