Baki Çağrı Ongun
@hukuk_edebiyat
51 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Biz evvelâ kelimeleri öğreniriz; sonra yaşadıkça teker teker mânalarını.
Sanki ümitler arttıkça, çekilen ıstırabın şuuru ve kurtulma sabırsızlığı da artıyordu. Halkımız bir nevi anesteziden kurtulmuş gibi, millî bünyenin üzerinde yapılan ameliyenin korkunçluğunu daha derinden duyuyordu.
ŞARK
Halbuki bu küçük Boğaz iskelesinde gördüğüm düşünceli memur, yaralı elini çorabı kadar kirli bir askıya asmış, ince bir değneğe dayanarak topallaya topallaya yürüyen, henüz terhis edilmiş nefer, ağlamaktan yorulmuş gözlerini yüzlerinde ve behemahal aramak lâzım gelen ihtiyar kadınlar, ebedî bir vazgeçtimde her şeyden uzaklaşarak zihnî bir şehvet içinde yaşayan, aşkı da, cinsiyeti de küçük, iğrenç, insandan ayrı itiyatlar hâline getiren her yaşta insan, sadece ıstıraplarıyla, kendilerini yakalayan alâkasızlık veya dört taraflarını saran ihtiyaçla öbürleriyle birleşiyordu. Bu matematiği Trakya'dan Van'a, Van'dan Çin Denizi'ne kadar götürebilirdiniz. Bu şarkın sefaletiydi.
Hakikatte ben garip bir tembellik içindeydim. Uzleti, sükûnu, hülyayı arıyordum.