Hülya Kartal
@hulyaskartal
Şu anda okuduğu kitap
Bu eser sanat tarihi ve ikonografi alanında oldukça kıymetli bir rehberdir. Kitap, Orta Çağ’dan itibaren batı resim sanatında 'kutsal' olanın nasıl görsel bir dile dönüştürüldüğünü kullanılan nesnelerin ve figürlerin arkasındaki gizli kodları çözümlemeyi hedefler. Yazar, batı sanatını sadece estetik bir perspektifle değil, bir okuma biçimi olarak ele alıyor. Yazara göre bir tabloda görülen bir çiçek, bir hayvan ya da bir duruş rastgele seçilmemiştir. Her biri izleyiciye teolojik bir mesaj vermek üzere oradadır. Bir çalışma, bir müze veya galeri ziyaretini adeta bir bulmaca seansına dönüştürür. Batı resim sanatına ilgi duyan ancak tabloların içindeki karmaşık semboller denizinde kaybolanlar için pusula niteliğindedir. Sadece Hristiyan ikonografisi değil, bu sembollerin Antik Yunan ve Roma'dan nasıl devşirildiğini anlamamıza yardımcı olur.
İtalyan Rönesans hareketinin en önemli isimlerinden biri olan Macchiavelli, Prens kitabında kendi oluşturduğu siyaset felsefesinin temellerini atmış, kilise baskısının devlet yönetiminin dışında tutulması gerektiğini dile getirmiştir.
Bu kitabın en önemli ilham kaynağı II.Bayezid döneminde yaşamış olan Papa VI. Alexander'in oğlu Cesare Borgia'dır. Gayrimeşru bir çocuk olsa da babasının papalığı döneminde kardinallik de dahil bir çok görev almıştır.
İyi bir prens motifi çizdiği eserinde her ne kadar başarıya giden yolların mübah olduğunu söylemiş olsa da bunu 16. yüzyıl İtalya'sında papa zulmü altında ezilen krallıklar için söylenmiştir. Bir başka gücü yıkmak için bunu söyleyen Macchiavelli bugün zamanın değişmesiyle birlikte yanlış anlaşılmasına neden olabilmektedir.
Kitap yayımlandıktan sonra yasaklanmış, Macchiavelli ağır eleştirilere maruz kalmış; öyle ki bazıları eserin şeytan tarafından yazıldığını iddia etmiştir.
''İnsanlara iyi davranmalı ya da onları yok etmelidir. Zira insanlar hafif zararların intikamı alırlar. Fakat ciddi bir zarar görürlerse intikam almaya bile kalkamazlar.''
Zamanınız size ait değilse, hiçbir şey sizin değildir.Duygu ve Düşünce
Görünürde bir çocuk kitabı gibi dursa da, derinlikli temalarıyla her yaşa hitap eden bir eser. Roman, eski bir amfitiyatro harabesinde yaşayan, nereden geldiği belirsiz küçük bir kız çocuğu olan Momo'nun hikayesini anlatır. Momo'nun en büyük yeteneği insanları dinleyebilmesidir. Onu dinleyen insanlar kendilerini değerli, huzurlu ve anlaşılmış hisseder.
Ancak bir gün, gri elbiseli, soğuk ve ruhsuz ''Zaman Tasarrufçuları'' onların yaşadığı mutlu yere gelir. İnsanlara, zamanlarını boşa harcadıklarını söyleyerek onları tasarrufa zorlarlar. Böylece insanlar sevdiklerinden, oyunlardan, sohbetlerden ve sanattan uzaklaşır. Hayat giderek mekanikleşir.
Momo, yalnızca zamanın nasıl kullanılması gerektiğini değil, insanın nasıl yaşaması gerektiğini de sorgulatan bir roman. Gri adamların dünyasında, bir çocuğun sessiz ama kararlı duruşuyla sistemin çarklarını bozabileceğini gösterir.
Eğer zamanın seni değil, sen zamanı yaşamak istiyorsan bu kitap sana çok şey söyleyecek...
‘’Tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insan oğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum.’’
Antikahramanımız Alex ve çetesi birlikte birçok suç işler. Bu suçların çete için bir önemi yoktur çünkü hiçbir zaman bir yaptırıma maruz kalmamışlardır. Ta ki çete üyelerinin çıkar çatışmasından dolayı Alex’i ihbar etmesine kadar.
Kitabın ilk sayfalarında beni oldukça geren bu karakter, ilerleyen bölümlerde çok fazla düşündürdü. Otomatik Portakal ‘’iyilik ve kötülük’’ kavramlarını ‘’şiddet, suç ve ceza’’ üçgeninde değerlendiren distopik bir eser..
