Ay ay. Yıllar sürdü ama serinin son kitabını da okudum ve bitti. Wattyde ilk bölümü okuduğum zamanları hatırlıyorum da...
Serinin en iyi kitabıydı. Ben Çakır ve Mahru'nun birbirine olan aşkına aşığım. Bu kitabın çoğunluğu onların ilişkiyi toparlamları ve birlikte iyileşmelerini okuduk o yüzden daha çok sevdim.
Ümran ve Mahru'nun abisi o kadar iğrenç karakter de insalar ki. Birde bitmek bilmeyen yüzsüzlükleri keşke ölselerdi. Şafak'cığıma Turan adını verdiniz diye çok dertlendim bu arada. Hala sevmiyorum ucube Turan'ı.
Ay birde kitabın neşe kaynağı Gece var. Çocukluk zamanları tam ısırmalıktı ya. Hüm ne olur Miraç ve Gece'ye bir kitap. Valla dilenci değilim ama biii tanecik onlarlı kitabımız olsun.
c'est moi qui sortirai ouvrir
خلق السموات و الارض
ayios o teas ayios ishiros
om mani padme hum
leyse fî cübbetî sivallah
amon ra hotep veya tafnit
gönlümü put sanıp da kıran kim
baba napiyon
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“sen bir avuç kül olsan, ben hâlâ o ateşi üflerim”
Şiir kitapları hakkında inceleme yazmak tuhaf hissettirse de yine de yazmak taraftarıyım ben. Çünkü şiir zaten başlı başına açıklanamaz olanı anlatma çabası; sen ona şunu hissettim dediğinde, bir başkasının içinde başka bir kapı aralanıyor. Kendi tuhaflığımı da kabul ederek yazıyorum işte. Çoğu şiirini tam anlamadım kendimi suçlamıyorum :)
Bu adam ne tam bir mistik, ne tam bir modernist, ne de bizden ne de öteki gibi bir şey. Derviş diyeceğim ona ben. Bir çok dili biliyor ve çevirmenlik de yapmış. Filozof mu desem bilemedim şimdi bak. Yani hayatı da şiiri gibi: her dilden, her renkten bir parça almış, hepsini bir torbaya doldurmuş. Bazı şiirleri farklı dillerde okurken fark edeceksiniz.
Şiirleri kısa, bazen tek bir imge, bazen tek bir yabancı kelime. “Om mani padme hum” diyor bir satırda, öbür satırda “Bismillah”, sonra birden Fransızca “Je suis un poisson” Ben bir ADHD ve polyglot olarak herhalde böyle bir şiir kitabı hazırlardım sizlere de :)
"ben bir balığım, denizim sen" E romantik adam şimdi. Kunala şiiriyle ve bir kaç anlamadığım konsepti kaçırdığım dizelerde, ki oraları da alıntıladım zaten, beni cidden etkiledi.
Sözü uzatmıyorum. Tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar dilerim. Kitapla, şiirle, kedilerle ve sevgiyle kalın.
Birgün ashab Peygamberimiz (s.a.v)'den Hz. Ali'yi niçin çok sevdiğini sordu. Hz Peygamber o anda mecliste bulunmayan Hz. Ali'yi çağırmaya adam gönderdi ve orada bulananlara sordu: - Birisine iyilik etseniz, o da size kötülük etse ne yapardınız?Cevap verdiler: - Yine iyilik ederiz. - Yine kötülük yapsa? - Biz yine iyilik ederiz? - Yine kötülük yapsa? Ashab cevab vermedi, başlarını öne eğdiler. Bunun anlamı kötülüğe kötülükle mukabele etmesek bile iyilik yapmaya devam etmeyiz, demekti. Bu sırada Hz. Ali o meclise geldi. Rasulullah Hz. Ali'ye sordu: - Ya Ali, iyilik ettiğin biri sana kötülük etse ne yapardın? - Yine iyilik ederdim. - Yine kötülük yapsa? - Yine iyilik yapardım. Hz. Peygamber soruyu tam yedi defa tekrarladı. Hz. Ali yedi defasında da "yine iyilik ederdim" diye cevap verdi. Ashab, - Ya Rasulallah, Ali'yi çok sevmenizin sebebini şimdi anladık, dediler.
Eser için tipik bir Dostoyevski eseri desem yalan olmaz diye düşünüyorum. Eser; "Kumar ve kumarbazlık olguları üzerinden; bir şeyler elde etme isteği (aşk, saygınlık, statü, güç, para, kadın vs.), kazanma durumunda (hırs, açgözlülük, kibir), kaybetme durumunda ise (çaresizlik, mahcubiyet, güvensizlik) gibi olguları irdeleyerek," bizlere yine yeni ve yeniden olacak şekilde 'düşünme, detayları inceleme, tespit ve tahliller yapma, sorgulama, soru sorma ve fikir yürütme imkanı' sağlıyor.
Bütün bunların dışında eserin günümüz hayatında yer alan yansımalarına da değinmek isterim. İlk olarak insanlarımız (SİDİK YARIŞI üzerine kurdukları) hayatlarını:
'Ben çevremdeki herkesten daha iyi yaşam yaşayacağım aqq,
Ölüp gideceğiz zaten bugün bulduğumuzu bugün yiyelim mq,
Paran varsa adamsın paran yoksa madamsın mq vs.' gibi mesnetsiz düşünce yapıları ile de temellendirerek borç batağında (kredi, kredi kartı, altın, kur vs.) yaşıyorlar. Bu borçları ödemek için 'çalışıp çabalamak, emek sarf etmek, gayret etmek, sabır göstermek' yerine; kumar oynayıp (sanal kumar, kripto para, borsa, hisse vs.) kolay yoldan para kazanmaya veyahut (babam, anam, dedem, nenem, atam, danam vs.) para bıraksında bizde 'ham hum hom' yiyelim demeye getiriyorlar. "Sanki bu miras sevdilerin 'babası, anası, dedesi, nenesi, atası, danası' çok zengindi ve refah içerisinde rahat bir yaşam yaşıyorlardı da bunlara miras bırakması kaldı. (Bu durum da apayrı bir sorgu meselesi de; neyse diyorum ve konuyu kapatıyorum.)
Sonuç olarak 'Kumar' denen olgu nedeniyle bireyler karanlığa doğru ilerliyor, yalnızlaşıyor ve mutsuzlaşıyorlar. Aileler arasında kırgınlıklar, kızgınlıklar, küslükler ve kavgalar çoğalıyor. Toplum maddi ve manevi anlamda çöküyor ve birlik beraberlik ortamı bozuluyor. Son durumda ise sadece ve sadece kasa
Asaf Hâlet Çelebi: Sessizliğin Aynasında Bir İbrahim1000Kitap
Puan vermedi
Asaf Hâlet Çelebi, Türk şiirinde ne yalnızca Doğu’nun mistiği ne de Batı’nın modernisti olarak anılabilir; o, iki dünyanın tam ortasında, ruhla bilincin kesiştiği ince çizgide yürüyen modern bir dervişin ta kendisidir. Yazdığı her şiir bir inanç değil, bir arayış halidir. Onun kelimeleri, bir anlamdan çok, okuyucunun ruhuna işleyen bir titreşim taşır — okuyucusunu duymaya çağırır. Çünkü şair, “duymadığın şeyi anlamakta zorlanırsın” düşüncesi eksenindedir. Asaf Hâlet’in şiirlerinde Mevlânâ’nın ışığıyla Baudelaire’in yalnızlığı aynı evrende yankılanır. Bir bakmışsınız aklına gelebilecek bütün kelimelerle dua eder, bir bakmışsınız bir derviş edasıyla sessizlikle konuşur. Şairin iç dünyası Budizm’den Hinduizm’e, İslam tasavvufundan Batı mistisizmine kadar uzanan geniş bir metafizik alandan beslenir. Fakat onun amacı bilgi aktarmak değil, okuyucuda içsel sezgiyi uyandırmaktır. Bu yüzden şiirleri bazen kapalı, bazen anlaşılmaz bulunur — ama aslında o, mekânın değil, mânânın şairidir.
Asaf Hâlet’in şiirleri tıpkı bir Zen koanı — yani Zen Budizmi’nde kullanılan kısa, paradoksal ya da mantık dışı bir sorgulama aracı — gibidir. anlaşılmak için çaba isteyen çabalayarak,düşüncenin ötesine geçmek için yazılmıştır. Ben de bu gönderi için Asaf Hâlet’in “İbrahim” şiirini seçip kendi sesimle seslendirdim. Hasta olduğum için sesim iyi değil ama konumuz bu değil elbette. Ve ben bu şiiri de laf olsun diye seçmedim.
Şairin “İbrahim” adlı şiiri, onun ruhsal dünyasının özeti gibidir:
"İbrahim içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine yenilerini koyan kim..."
Hz. İbrahim’in kıssasını bilmeyen yoktur aranızda diye düşünüyorum. Burada Hz. İbrahim’in kıssası dışsal bir anlatı olmaktan çıkar, insanın kendi içindeki putları kırma eylemine dönüşür. Put artık taş ya da