Hümeyra
@humsy
3 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazen kafamızda hayaller kurarız ,planlar yaparız, kendimizi gerçekleşmesi mümkün olan veya olmayan hikayelerin başkahramanı yaparız ya , ben hayal kurmaktan korkuyorum ve kaçıyorum. Gerçeğin beklentimin aşağısında kalmasından korkuyorum. Sanki böyle yaparsam gerçeği olabildiğince kucaklayabilirmişim gibi . Sanki hayallerim gerçeği biçimlendirecek , onu bir kalıba sokacak. Olmasını istediği halde olmayınca da var olanı coşkuyla karşılayamayacak.
Neye inanırsak o mu olur ? Bu manifest olayları kafamı çok karıştırıyor sadece manifest değil güncelde böyle isimlendirsek de geçmişten beri süregelen bir düşünce bu. Söylediklerimizin hayatimiz üzerindeki etkisi hakkında atalarımızdan kalan sözler var. Büyük lokma ye büyük konuşma , Kınadığını yaşamadan ölmezsin gibi gibi. Dua ederken cümleleri dikkatli seçmek gerekirmis detay vermek gerekirmiş . Doğru istemek lazımmış. Belayı çağırmak diye bir şey varmış da varmış. Durum boyle olunca düşüncelerimi kontrol etmeye çalışıyorum belki de yanlış bir şey düşünmemek için düşünmemeye başlıyorum. Sözlerin gücü , düşüncenin gücü vs vs tüm bu kargaşa sürekli bi dikkatli olma halini hatırlatıyor. Derken hiç konuşmama fikri daha cazip geliyor evren bile beni yanlış anlıyorsa hiç anlamasın o zaman.
Kökten gelen kalıplar var. Kendinde oluşturduğun beklentiyi yonlendiren. Bir yanım tüm bunları reddebilmeyi istiyor. Ya da bu kalıplar dışında mutlu olabileceğine inanmak. Ama içimde bir yanım var ki bu kalıpları sımsıkı koruyor mutluluğun oradan başka bir yerde olacağına inanmıyor kalıpları reddeden diğer insanların yanildığını ve kendi mutluluğumun orada olduğunu düşünüyor. Ve istemsizce bunun olmasını bekliyorum .Artık olacak olan olsun diyorum peki ya olmasını beklediklerim hiç olmayacak şeylerse. Herkes belli başlı şeyleri yaşamak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölüm aniden gelse peşinde bir felaketle, hani o hayatının aşkını bulma olayı vardı ya hayaller kurmalı o olmamıştı, sevgililerin yaşadığı eğlenceli şeylerin hiçbirini yaşamamıştım, hiç yurt dışına çıkmamıştim, tek başıma seyahat etmemiştim,sevdiğim filmi kesfedememistim, hobi arayışım sonuç vermemişti, uzmanlık alanıma karar veremedim diye üzülüyordum, bu meslek bana uygun mu diye sorgulamalarim bile henüz bitmemişti , çok ani olmadı mı? Her şey önemsizlesti . Çok param olmadı, yeni bir hayat kurmadım, kendi ayaklarım üzerinde durmadım.Hiç tek başıma bir ev gecindirmedim. Hep dertlerim vardı . Yapmam gereken sorumluluklar vardı. Eee noldu şimdi hepsi yerle bir mi oldu? Ne oldu, nereye vardım? Genç yaşında ölen biri ne yaşamıştı ne keşfetmişti hayattan ? Yani ne için geldim dünyaya hem herkes gibi hayaller kurdum hem hiç kimse gibi hayat yaşadım. Hiç yasanmamisliklar vardı ileride yaşanacağını düşündüğün ya onlar hiç yaşanmazsa ve aniden biterse hayat. Şu an burada son bulursa. Yaa ne kadar boşmuş her şey mi derdim. 5 dk sonra öleceğimi bilsem 5 dk önceki kendime ne akıl verirdim..
Boşver kanka sorgulama yaşa gitsin derdim herhalde. Düşünme. Yine ilk sorgulamaktan vazgeç.
Aileİnsan
Sizce de aile çok garip değil mi? Birçoğumuz kendimizi ispatlamak, sevdirmek için bilinçli ya da bilinçsiz hayatımızı onlara göre şekillendiririz. Bunu fark edince onlara kızarız ama yine de çok sevmekten vaz geçmeyiz. Belki de suçlu bulmak kolay gelir ve mantığımıza en uygun suçlular da ailelerimizdir. Öyleyse aileler mantıklı suçlu adayları ama gerçek suçlular değilse gerçek suçlu biz miyiz? Tüm sorumluluğu üstlenmeli miyiz?
Çocuklukİnsan ve Hayat
Akıllı, uslu, sessiz, sakin bir çocuk olmak iyi midir bence değildir. Yönetilmiş ve yönetilmeye mahkum bir yetişkin adayıdır.
YüzleşmeHayat ve İnsan
Hayatta aldığımız kararların ne kadarını kendimiz alırız? Ben yıllarca bu hayatın üstünde kendi söz hakkımın olduğunu ve ona göre hareket ettiğimi düşünerek kendimi kandırdım. Oysa fark ettim ki cabaladigim hiçbir şeyi salt kendim istemedim. Ve en çok korktuğum soru ben gerçekten ne istiyorum.